பாடம் 10 – சுவிசேஷத்தை அறிவித்தல் 

இயேசு கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தை மற்றொரு நபருக்கு அளிப்பதற்கு வேதாகமம் எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட வழியையும் சுட்டிக்காட்டவில்லை. நமது இரட்சகர் வெவ்வேறு நபர்களுடன் பல்வேறு அணுகுமுறைகளைப் பயன்படுத்தினார். இருப்பினும், அவர் எப்போதும் தம்மை இரட்சிப்பின் மையமாகவே வெளிப்படுத்தினார். வரவிருக்கும் தமது மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதலின் முக்கியத்துவத்தையும் அவர் வலியுறுத்தினார். சுவிசேஷத்தைப் பகிரும்போது இந்தச் சத்தியங்கள் முன்வைக்கப்பட வேண்டும். எதை வலியுறுத்த வேண்டும் என்பது குறித்த உணர்வை கர்த்தருடைய ஆவியானவர் மட்டுமே நமக்குத் தர முடியும். உதாரணமாக, ஒரு ஆத்துமா விரக்தியில் இருக்கும்போது தேவனுடைய அன்பைச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டுமா? ஒருவன் சுயநீதிமானாக இருக்கும்போது, அவன் பாவி என்பதை அறிக்கை செய்வதை நாம் வலியுறுத்த வேண்டுமா? பாவத்தை ஒரு சாதாரண விஷயமாகக் கருதுபவனுக்கு மனந்திரும்புதல் தேவையா? கிறிஸ்துவை மறுதலிக்கும் ஒரு தவறான மதக்குழுவின் உறுப்பினருக்கு, இயேசுவே தேவன் என்று வேதாகமம் உறுதிப்படுத்துகிறது என்பது தெரியுமா? இரட்சிக்கும் விசுவாசத்தைப் புரிந்துகொள்வதில் ஏதேனும் சிக்கல் உள்ளதா? கர்த்தராகிய இயேசு ஒவ்வொரு தனிநபருடனும் பழகும்போது எப்போதும் மிக முக்கியமான விஷயத்தையே தொட்டார்.

இரட்சிப்பின் கதை ஒரு சூத்திரமாக (formula) பரிந்துரைக்கப்படுவதற்காக அல்லாமல், நன்கு புரிந்துகொள்வதற்காக இங்கு பல்வேறு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. மக்களின் மிகப்பெரிய தேவைகள் உள்ள பகுதிகளில் ஒருவர் அவர்களுடன் நேரம் செலவிட வேண்டும். முக்கிய வசனங்களை மனப்பாடம் செய்ய வேண்டும். நினைவிலிருந்து சரியாக மேற்கோள் காட்டுவது ஈர்க்கக்கூடியது. முடிந்தவரை நாம் பேசுபவரின் முன் திறக்கப்பட்ட வேதாகமம் இருக்க வேண்டும். சுவிசேஷத்தைப் பகிரும்போது இந்த எளிய விதிகளை நினைவில் கொள்ளுங்கள்:

1.ஜெபசிந்தையோடு இருங்கள் மற்றும் தேவனைச் சார்ந்திருங்கள்.

2.மற்ற நபரைப் பற்றி நீங்களாகவே எதையும் அனுமானிக்க வேண்டாம்.

3.நல்ல கேள்விகளைக் கேளுங்கள். அவருடைய ஆவிக்குரிய நிலையைக் கண்டறியுங்கள்.

4.கவனமாகக் கேளுங்கள் மற்றும் கவனியுங்கள்.

5.அவருடைய புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டுச் செல்ல வேண்டாம்.

6.கர்த்தராகிய இயேசுவை முக்கிய மையமாக ஆக்குங்கள்.

தொடர்புகொள்வதற்கான கதவைத் திறத்தல்

புரிதலுக்கான ஒரு பாலத்தை உருவாக்குவது அல்லது அவர்கள் நம்மைக் கேட்பதற்கான உரிமையைப் பெறுவது சுவிசேஷப் பணியில் அவசியமான முதல் படியாகும். உரையாடலைத் தொடங்குவதில் முதன்மை எடுங்கள் மற்றும் மற்றவர்கள் மீது உண்மையான அக்கறையைக் காட்டுங்கள். இது கதவுகளைத் திறக்கிறது. மற்றவர்களால் மதிக்கப்படும் ஒரு வாழ்க்கையைக் கொண்டிருங்கள் (1 பேதுரு 2:12). அப்போது அவர்கள் உங்கள் சாட்சியைக் கேட்க அதிக வாய்ப்புள்ளது. கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து உங்களுக்காகச் செய்ததைக் குறித்து உற்சாகமாக இருங்கள். அவரும் தங்களுக்கு உதவ முடியும் என்பதை அவர்கள் உணரக்கூடும். மற்றவர்களுடனான சாதாரண தொடர்புகளின்போது இயல்பான முறையில் கிறிஸ்துவைப் பற்றிப் பேசுங்கள். கர்த்தராகிய இயேசு உரையாடலைத் தொடங்குவதற்கு நல்ல கேள்விகளைப் பயன்படுத்தினார். நாம் என்ன சாப்பிடுகிறோம், எங்கே வாழ்கிறோம் அல்லது என்ன செய்கிறோம் என்பது போன்ற மற்றவர்களுக்கு ஆர்வமூட்டும் அன்றாடத் தலைப்புகளைப் பயன்படுத்தி நீங்களும் அதையே செய்யலாம். செய்தி நிகழ்வுகள் உரையாடலைத் துவங்குபவையாக இருக்கலாம். அந்நியர்களிடம் கூட குடும்பப் பின்னணிகள் பற்றி விவாதிக்கலாம். ஒருவருக்கு நடைமுறை ரீதியாக உதவுங்கள். புன்னகை செய்யுங்கள் அல்லது மகிழ்ச்சியான வாழ்த்தைத் தெரிவியுங்கள். ஆலோசனை அல்லது உதவியைக் கேளுங்கள். அன்றாடத் தொடர்புகளில் இவற்றைப் பயிற்சி செய்யுங்கள். தெய்வீகச் சந்திப்புகளுக்காக ஜெபியுங்கள். எந்த மீன்களைத் தமது வலைக்குள் கொண்டு வர முடியும் என்பதை நம் பிதா அறிவார் (லூக்கா 5:4-10).

மாற்றத்தை ஏற்படுத்துதல் ஒரு சாதாரண விஷயத்திலிருந்து ஆவிக்குரிய பகுதிக்கு நகருங்கள்.  மற்றவர்களுடனான அன்றாடத் தொடர்புகளில் இதைச் செய்து பழகுங்கள். ஆவிக்குரிய விவாதத்திற்கு மாறுவதில் மூன்று கூறுகள் உள்ளன:

1.அவர்கள் இருக்கும் இடத்திலிருந்தே தொடங்குங்கள். அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கும் விஷயத்தைப் பயன்படுத்துங்கள். யாராவது நடப்பு நிகழ்வுகளைப் பற்றிப் பேசினால், “செய்திகள் மிகவும் கலக்கமளிக்கின்றன” என்று நீங்கள் கூறலாம்.

2.ஆவிக்குரிய விஷயத்தை நோக்கி நகருங்கள். கையில் இருக்கும் விஷயத்தை ஒரு ஆவிக்குரிய கண்ணோட்டத்துடன் தொடர்புபடுத்துங்கள். மேலே உள்ள தொடக்க வாக்கியத்தைப் பயன்படுத்தி, “எனக்கு ஒரு பிரகாசமான நம்பிக்கை இருப்பதற்காக நான் நன்றியுள்ளவனாக இருக்கிறேன்” என்று கூறுங்கள்.

3.ஒரு கேள்வியுடன் இணைக்கவும். நீங்கள் அறிமுகப்படுத்திய ஆவிக்குரிய விஷயத்திற்குப் பதிலளிக்கும்படி அவர்களை வழிநடத்தும் ஒரு கேள்வியைக் கேளுங்கள். முந்தைய உதாரணத்தையே பின்பற்றி, “எதிர்காலத்திற்கான நம்பிக்கையை நீங்கள் எந்த வழியில் காண்கிறீர்கள்?” என்று கூறுங்கள். அவர்கள் வெறுமனே ஒப்புக்கொள்ளவோ அல்லது உடன்படாமல் இருக்கவோ விடாதீர்கள். நீங்கள் ஒரு விவாதத்தை நாடுகிறீர்கள்.

விளக்கத்தை அளித்தல்

சுவிசேஷத்தை இந்தப் பிரதான தலைப்புகளின் கீழ் விவாதிக்கலாம். முக்கியமான பல்வேறு உண்மைகள் கவனிக்கப்படாமல் போகாதபடி மனதில் நிலைநிறுத்திக் கொள்ள பிற பிரிவுகள் ஒரு வசதியான வழியாகும்.

1. அளிக்கப்பட்ட சலுகை. தேவன் எல்லாவற்றிலும் மிகப் பெரிய அறிவிப்பைச் செய்துள்ளார். தேவனுடைய இரட்சிப்பு “யார் விரும்புகிறார்களோ” அவர்களுக்குக் கிடைக்கிறது (யோவான் 3:16; வெளி. 22:17). மோசமான பாவிகளைக் கூட ஏற்றுக்கொண்டு மன்னிக்க அவர் தயாராக இருக்கிறார். அதுதான் “நற்செய்தி”. “சுவிசேஷம்” என்ற நமது வார்த்தையின் அர்த்தம் இதுதான். ஒருவர்கூட அழிந்துபோக அவர் விரும்பவில்லை (2 பேதுரு 3:9).

a)பரிபூரண ஜீவன். அபரிமிதமான ஆசீர்வாதங்கள் இலவசமாக வழங்கப்படுகின்றன: பரிபூரண ஜீவன், சமாதானம், சந்தோஷம், இளைப்பாறுதல், மன்னிப்பு மற்றும் நித்திய ஜீவன். “அவைகளுக்கு ஜீவன் உண்டாயிருக்கவும், அது பரிபூரணப்படவும் வந்தேன்” (யோவான் 10:10b). இப்போதும் நீங்கள் நித்திய ஜீவனைப் பெற்றிருக்க முடியும் (யோவான் 5:24).

1. b) தேவனுடைய அன்பு. மற்றவர்களிடம் கேளுங்கள், “தேவன் உங்களை நேசிக்கிறார் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?” (யோவான் 3:16). அவர் பாவிகளையும் நேசிக்கிறார் (ரோமர் 5:8).

கிறிஸ்துவுக்குள் இலவசமாக வழங்கப்படும் இந்த அபரிமிதமான ஆசீர்வாதங்களில் ஏதேனும் ஆர்வம் உள்ளதா? எந்த ஆர்வமும் காட்டாத, ஆவியானவரின் செயல்பாட்டிற்கான எந்த அறிகுறியும் இல்லாத ஒரு நபருக்கு இரட்சிப்பை விளக்கத் தொடர்ந்து முயற்சிக்காதீர்கள். நான்கு சுவிசேஷங்களில் இயேசுவுக்குப் பதிலளித்தவர்கள் அவரிடம் வருவதற்கு கணிசமான ஆர்வத்தையும், ஏன் அதிக விருப்பத்தையும் காட்டினர்.

2. தேவைப்படும் சலுகை. எல்லாவற்றிலும் மிகப் பெரிய பிரச்சனையான ‘பாவம்’ என்பதைப் புரிந்து கொள்ளாவிட்டால், வெறுப்பு, போர், துன்பம், வன்முறை மற்றும் தீமையின் தோற்றத்தை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியாது. நாம் தனிப்பட்ட பாவத்தின் பிரச்சனையைப் புறக்கணித்துவிட்டுச் சரியான முறையில் இயேசுவிடம் வர முடியாது. இரட்சகர் தேவைப்படும் ஒரே நபர் ஒரு பாவி மட்டுமே. இயேசு வந்ததற்கான காரணம் “தமது மக்களை அவர்களின் பாவங்களிலிருந்து இரட்சிப்பதற்காகவே” (மத். 1:21; லூக்கா 19:10). உலகப் பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பதற்காகவோ அல்லது தங்கள் வாழ்க்கையில் சிறந்த அர்த்தத்தைப் பெறுவதற்காகவோ மட்டுமே இயேசுவிடம் வரும்படி மக்களை ஊக்குவிக்காதீர்கள். மக்கள் தங்கள் பாவங்களிலிருந்து இரட்சிக்கப்படுவதற்கும், தேவனுடைய நித்திய நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து தப்புவதற்கும் கிறிஸ்துவிடம் வர வேண்டும் (யோவான் 3:36; 1 தெச. 1:10).

(a) பாவம் என்றால் என்ன? இதை ஒரு பரிசுத்த தேவனுடைய தரத்தின்படி அளவிட வேண்டும். மிகவும் கொடூரமான குற்றங்கள் மட்டுமே பாவம் என்று அநேகர் நினைக்கிறார்கள், மேலும் தாங்கள் குற்றமற்றவர்கள் என்று நம்புகிறார்கள். சாதகமான தார்மீகச் சூழலில் வளர்க்கப்படும் ஒரு குழந்தை அல்லது இளைஞன், ஒரு கொலைகாரன் அல்லது மிகவும் கொடூரமான குற்றவாளியைப் போலவே ரோமர் 3:23-ல் சேர்க்கப்படுகிறான். எல்லோரும் பாவஞ்செய்தார்கள். பாவத்தின் மையம் என்னவென்றால், தேவன் விரும்புவதைச் செய்யாமல், நாம் விரும்புவதைச் செய்யும்படி விலகிச் செல்வதாகும் (ஏசா. 53:6). பாவம் என்பது உங்கள் வாழ்க்கையின் சிங்காசனத்தில் சுயத்தை வைத்திருப்பதாகும். தேவன் நம்மை நீதிமானாக்குவதற்கு முன்பாக, தேவனுக்கு முன்பாக நாம் பாவிகள் என்பதை அறிக்கை செய்வது அவசியமாகும் (லூக்கா 18:13-14). தங்களை நீதிமான்கள் என்று வகைப்படுத்துபவர்களை அல்ல, பாவிகளையே மனந்திரும்பும்படி அழைக்க இயேசு வந்தார் (மத். 9:13).

(b) மரணம் மற்றும் பிரிவினை. ஒரே ஒரு காரியம் மட்டுமே பாவத்தின் கடனைச் செலுத்துகிறது – மரணம் (ரோமர் 6:23). எல்லாப் பாவங்களும் உச்சபட்ச தண்டனையைக் கோருகின்றன. வெறுமனே மன்னிப்புக் கேட்பதன் மூலம் பாவத்திற்கு விலைக்கிரயம் செலுத்த முடியாது. 1 சபைச் சடங்குகளைச் செய்வதாலோ அல்லது ஆராதனைகளில் கலந்துகொள்வதாலோ தேவனுடனான காரியங்கள் சரியாகிவிடாது. “பாவஞ்செய்கிற ஆத்துமாவே சாகும்” என்பது பரிசுத்த தேவனுடைய தீர்ப்பாகும் (எசே. 18:20). சரீர மரணம் ஆத்துமாவையும் ஆவியையும் சரீரத்திலிருந்து பிரிக்கிறது. நமது சரீரங்கள் அழுகிப்போகலாம், ஆனால் ஆவி உணர்வுடன் உள்ளது. பாவமானது ஆவியை தேவனுடைய ஆவியிலிருந்து பிரிக்கிறது (ஏசா. 59:2). ஒரு நபர் தேவனை விட்டுப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கும் நிலையிலேயே சரீரப்பிரகாரமாக இறந்தால், அவர் “இரண்டாம் மரணத்தை” எதிர்கொள்கிறார், இது நித்திய காலத்திற்கும் தேவனை விட்டுப் பிரிக்கப்படுவதாகும் (வெளி. 20:14-15). இது எல்லாவற்றிலும் மிகவும் பயங்கரமான தண்டனையாகும், மேலும் இது ஒரு அவிசுவாசியை நடுங்கச் செய்ய வேண்டும்.

1. c) மனந்திரும்புதலின் தேவை. ஒரு “நல்ல மனிதன்” கூட எத்தனை முறை வார்த்தையாலும், சிந்தனையாலும், செயலாலும் தேவனுக்கு விரோதமாகக் குற்றஞ்செய்கிறான் என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். தேவனுடைய நற்குணம் நம்மை மனந்திரும்புதலுக்கு நேராக நடத்துவதற்காகவே உள்ளது (ரோமர் 2:4). மனந்திரும்புதலின் எளிய அர்த்தம் “மனமாற்றம்” என்பதாகும். இந்த மனமாற்றம் பாவத்தை விட்டுத் திரும்புவதையும் தேவனிடம் திரும்புவதையும் உள்ளடக்குகிறது. “துன்மார்க்கன் தன் வழியையும், அக்கிரமக்காரன் தன் நினைவுகளையும் விட்டு, கர்த்தரிடத்தில் திரும்பக்கடவன்” (ஏசா. 55:7). பழைய ஏற்பாட்டு வார்த்தை “திரும்புதல்” என்பதாகும் (எரே. 26:3). இரட்சிப்புக்காகக் கிரியை செய்வதை இந்தப் படிநிலை உள்ளடக்கியிருக்கும் என்று கூறி, அத்தகைய மனந்திரும்புதலின் அவசியத்தை சிலர் மறுத்துள்ளனர்; ஆயினும் ஆரம்பகாலக் கிறிஸ்தவப் பிரசங்கத்தில் மனந்திரும்புதலுக்கான அழைப்பு அடங்கியிருந்தது (அப். 2:38; 3:19; 17:30). மனந்திரும்பாவிட்டால் நாம் அழிந்துபோவோம் என்று இயேசு கூறினார் (லூக்கா 13:3). ஒருவன் உண்மையாகவே தன் பாவங்களை விட்டுத் திரும்பவும், தேவனிடம் திரும்பவும் விரும்பாவிட்டால், அங்கு இரட்சிப்பு இருக்க முடியாது (அப். 20:21). உண்மையான மனந்திரும்புதலுக்கு ஒரு நீண்ட காலத் துக்கமோ அல்லது வேதனையோ தேவையில்லை. இரட்சிக்கப்பட்ட ஒரு நபர் பாவத்தில் தொடர்ந்திருப்பதிலிருந்து விடுவிக்கப்படுவார். சுவிசேஷத்தைக் கேட்கும் நபரின் வாழ்க்கையில் ஆவிக்குரிய தேவைக்கான உணர்வு இருக்கிறதா? பாவத்தைக் குறித்துக் கண்டித்து உணர்த்தும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் செயலுக்கு இது ஒரு அடையாளமாகும் (யோவான் 16:8). தேவையைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு இல்லாதபோது தீர்வை வழங்க வேண்டாம்.
2. நியாயமான சலுகை. தேவன் தம் குணாதிசயத்தில் முழுமையான பரிசுத்தமும், நீதியும், நியாயமும், மாறாத தன்மையும் கொண்டவராக இல்லாவிட்டால், அவர் நமது பாவத்தைக் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டிருக்கலாம். அவர் “குற்றவாளியைக் குற்றமற்றவனாக விடமாட்டார்” (யாத். 34:7). தேவன் தம்முடைய பரிசுத்த கட்டளையை எப்படி நிறைவேற்ற முடியும், அதே சமயம் தாம் நேசிப்பவர்களை எப்படி இரட்சிக்க முடியும். அவர் எப்படி “நீதியுள்ளவராயும், நீதிமானாக்குகிறவராயும்” இருக்க முடியும் (ரோமர் 3:26)? “கிருபையும் சத்தியமும் ஒன்றையொன்று சந்தித்தன, நீதியும் சமாதானமும் ஒன்றையொன்று முத்தஞ்செய்தன” (சங். 85:10) என்ற ஒரு திட்டத்தை தேவன் அற்புதமாக உருவாக்கியுள்ளார். அதாவது சிலுவையில் கிறிஸ்து தம்முடைய குணாதிசயத்தில் முரண்பாடாகத் தோன்றுபவற்றை ஒப்புரவாக்கினார். தேவனுடைய இரட்சிப்பு மனிதனின் மிகப் பெரிய பிரச்சினைக்கு மிகச் சிறந்த தீர்வாகும்.
3. a) மாற்றீடான மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல். பாவிக்கு பதிலாக இன்னொருவர் மரிப்பதே இதற்குத் தீர்வாகும். நம்முடைய கடன் மற்றொருவரால் செலுத்தப்படுகிறது. 1 பேதுரு 2:24 மற்றும் 3:18-ஐப் படியுங்கள். கிறிஸ்து நம் பாவங்களைச் சுமந்தார். அவர் நமக்காக மரித்தார், “அநீதியுள்ளவர்களுக்காக நீதியுள்ளவர்.” பழைய ஏற்பாட்டின் பல மிருக பலிகளின் முக்கியத்துவம் என்னவென்றால், அவை கிறிஸ்துவின் மரணத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் விதமாகவே உள்ளன. யூதர்களால் நினைவுகூரப்பட்டு அடிக்கப்பட்ட பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியானது, “உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்துதீர்க்கிற தேவ ஆட்டுக்குட்டியானவரில்” (யோவான் 1:29) அதன் உண்மையான நிறைவைக் காண்கிறது. அவர் நமக்குப் பதிலாக மரித்தபோது, இயேசு “தேவனால் அடிக்கப்பட்டார்”. “அவருடைய தழும்புகளால் குணமாகிறோம்” (ஏசா. 53:4-5). “அவருடைய கிருபையின் ஐசுவரியத்தின்படியே இவருடைய இரத்தத்தினாலே பாவமன்னிப்பாகிய மீட்பு இவருக்குள் நமக்கு உண்டாயிருக்கிறது” (எபே. 1:7). மரணம் மட்டுமே பாவத்திற்கான விலையைச் செலுத்துகிறது என்பதைப் பார்ப்பதன் மூலம், இயேசு ஏன் மரித்தார் மற்றும் அவர் எதைச் சாதித்தார் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள முடியும். அத்துடன், இயேசு மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்தார் என்பதையும் நாம் நம்ப வேண்டும் (ரோமர் 10:9b). கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதல் ஆதி கிறிஸ்தவப் பிரசங்கத்தின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாக இருந்தது (அப். 4:33; 17:18).

1. b) தேவ-மனிதன். நமக்குப் பதிலாக வந்த நபரின் அடையாளத்தைப் புரிந்து கொள்வது அவசியம். இயேசு தம் சீடர்களிடம் கேட்டார், 81 82 “மனுஷகுமாரனாகிய என்னை ஜனங்கள் யார் என்று சொல்லுகிறார்கள்?” (மத். 16:13). ஒரு மனிதனுக்காக இன்னொரு மனிதன் மட்டுமே மரிக்க முடியும் என்பதால், நமது இரட்சகர் “கிறிஸ்து இயேசு என்னும் மனுஷனே” (1 தீமோ. 2:5). அவரே வார்த்தையாகவும் இருந்தார், அந்த வார்த்தை தேவனாக இருந்தது. அந்த வார்த்தை மாம்சமாகி, நமக்குள்ளே வாசம்பண்ணினார் (யோவான் 1:1, 14). இயேசு தேவன், அவர் பலமுறை அப்படி அழைக்கப்பட்டுள்ளார் (யோவான் 20:28; 1 யோவான் 5:20; எபி. 1:6-8). அவர் “இருக்கிறவராகவே இருக்கிறேன்” (I AM) என்ற தெய்வீகப் பட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டார் (ஏசா. 43:13; யாத். 3:14), மேலும் தம்மை அப்படிப்பட்டவராக ஏற்றுக்கொள் மறுப்பவர்கள் தங்கள் பாவங்களிலேயே மரிப்பார்கள் என்று கூறினார் (யோவான் 8:24). இயேசு கிறிஸ்து மாம்சத்தில் வந்த தேவன் என்பதை மறுப்பது, அவர் தேவனால் உண்டானவர் அல்ல என்பதற்குச் சான்றாகும் (1 யோவான் 4:2-3; யூதா 4). இரட்சிக்கப்பட்ட ஒவ்வொருவரும் கிறிஸ்துவின் தெய்வீகத் தன்மையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
2. c) கிருபை, கிரியைகள் அல்ல. மரணத்தில் நமது இடத்தைப் பிடித்துக்கொண்ட தெய்வீக நபர் நமது இரட்சிப்புக்குத் தேவையான அனைத்தையும் செய்தார். மனிதனுடைய கிரியைகளோ அல்லது சபை நடவடிக்கைகளோ அதனுடன் எதையும் கூட்ட முடியாது. இரட்சிப்பு என்பது தகுதியற்ற தயவு அல்லது தேவனுடைய கிருபையினால் உண்டாவதே தவிர, கிரியைகளினால் அல்ல (எபே. 2:8-9; தீத்து 3:5). இயேசு சிலுவையில் மரித்தபோது, “முடிந்தது” என்று சத்தமிட்டார் (யோவான் 19:30). பாவங்களுக்குக் காரியமாக அவர் சிலுவையில் செலுத்திய அந்த ஒரே பலி, பாவத்தின் கேள்வியை என்றென்றைக்குமாகத் தீர்த்து வைக்கிறது (எபி. 10:10, 12). அவருடைய கிரியையுடன் கூடுதலாக எதையாவது கோருகிற இரட்சிப்பைப் பிரசங்கிப்பவர்கள் தேவனுடைய சாபத்திற்கு ஆளாகிறார்கள் (கலா. 1:6-10; 2:16).
3. ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட சலுகை. கிறிஸ்து எல்லா மனிதர்களுக்காகவும் மரித்தார் (1 யோவான் 2:2), ஆனால் அனைவரும் இரட்சிக்கப்படுவதில்லை. ஏன் இல்லை? பதில் என்னவென்றால், அவருடைய கிரியையைத் தனிப்பட்ட முறையில் சுவீகரித்துக் கொள்ள வேண்டும் (யோவான் 6:50-57). தேவனுடைய ஆவியானவர் நம் வாழ்க்கையில் நுழைவதற்கு முன்பாக நாம் சுவிசேஷத்தைக் கேட்டு அதை விசுவாசிக்க வேண்டும் என்பது இதற்கு அவசியமாகும் (எபே. 1:13). இரட்சிப்பு என்பது ஒரு காசோலையைப் போன்றது, அதை ஒரு நபர் பணமாக மாற்றுவதற்கு முன்பாக அதில் கையொப்பமிட வேண்டும். இரட்சிப்பு என்பது ஒரு நபர், அதாவது கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து, நாம் ஜீவனைப் பெற வேண்டுமானால் அவரை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் (1 யோவான் 5:12). பின்வரும் குறிப்புகளைக் கவனமாகப் படிக்கவும்.
4. a) சுவிசேஷத்தை விசுவாசியுங்கள். சுவிசேஷம் “இரட்சிப்புக்கேதுவான தேவபெலனாயிருக்கிறது” (ரோமர் 1:16). இது 1 கொரிந்தியர் 15:3-4 இல் நமக்காகக் கவனமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது, மேலும் பாவிகளுக்காகக் கிறிஸ்து மரித்தது, அடக்கம் செய்யப்பட்டது மற்றும் உயிர்த்தெழுந்தது ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளது. சுவிசேஷத்தின் வார்த்தையைக் கேட்பதன் மூலமாகவே நாம் விசுவாசிக்கிறோம் (அப். 15:7; எபே. 1:13). நாம் இரட்சிக்கப்படுவதற்குச் சுவிசேஷத்தைக் கேட்க வேண்டும், புரிந்துகொள்ள வேண்டும், பிறகு விசுவாசிக்க வேண்டும். சுவிசேஷத்தின் மையம் ஒரு நபர், அதாவது கர்த்தராகிய இயேசு. ஒரு கிறிஸ்தவருக்கான மிக எளிமையான வரையறை, கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவைக் கொண்டிருப்பவர் என்பதே ஆகும். “குமாரனையுடையவன் ஜீவனையுடையவன், தேவனுடைய குமாரனில்லாதவன் ஜீவனில்லாதவன்” (1 யோவான் 5:12).
5. b) நம்புங்கள், கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். நாம் அவரை எப்படிக் கொண்டிருக்கிறோம்? நாம் அவரை விசுவாசத்தினாலேயே கொண்டிருக்கிறோம், தரிசனத்தினால் அல்ல. இந்த விசுவாசம் ஒரு நபரின் மீது உள்ளது (அப். 20:21; யோவான் 6:29). தேவனுடைய வார்த்தையே இதற்கு அடிப்படையாகும் (1 தெச. 2:13; ரோமர் 10:17). விசுவாசம் செயலுக்கு வழிநடத்துகிறது (மத். 12:13; யோவான் 9:7). மாறிய வாழ்க்கையின் மூலமாக எதார்த்தம் நிரூபிக்கப்படுகிறது (யாக்கோபு 2:14-26). எபிரெயர் 11-ல் உள்ள விசுவாசச் செயல்களைப் பாருங்கள். விசுவாசம் என்பது தேவனுடைய கிருபை பாயும் ஒரு வழியாகும். விசுவாசத்திற்கு இரட்சிப்பைச் சம்பாதிக்கக்கூடிய தகுதி ஏதுமில்லை. யோவான் 1:12 மற்றும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3:20 ஆகியவை, சித்தத்தின் ஒரு உறுதியான செயலின் மூலம் நாம் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்கிறோம் என்பதை நிரூபிக்க உதவுகின்றன. கிறிஸ்துவுடனான நமது உறவை வேதாகமம் ஒப்பிடும் திருமணத்தின் ஒரு உதாரணமும் உள்ளது (ரோமர் 7:4; எபே. 5:23-25). மணமக்கள் ஒருவரையொருவர் கணவன் மனைவியாக ஏற்றுக்கொள்வது போல, பாவியானவன் விசுவாசத்தினால் கிறிஸ்துவைக் கர்த்தராகவும் இரட்சகராகவும் ஏற்றுக்கொள்கிறான்.
6. c) கர்த்தருக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள். இயேசுவை ஏற்றுக்கொள்வது என்பது அவரை கர்த்தராகவும் இரட்சகராகவும் ஏற்றுக்கொள்வதாகும், ஒன்றையோ அல்லது மற்றொன்றையோ விட்டுவிடக் கூடாது. ரோமர் 10:9-10 மற்றும் பிலிப்பியர் 2:10-11 இந்த அவசியத்தைத் தெளிவாக்குகின்றன. ஒரு நாள் தண்டனைக்குத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்ட பாவிகள் கூட அவருடைய கர்த்தத்துவத்தை ஒப்புக்கொள்வார்கள். கிறிஸ்தவர்கள் அதுவரை இந்தச் செயலைத் தாமதப்படுத்த மாட்டார்கள். இரட்சிக்கப்படும்போது, கிளர்ச்சியாளன் இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு முன்பாக முழங்கால்படியிடுகிறான். தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்குள் நுழைய, நாம் ராஜாவின் அதிகாரத்தை அங்கீகரிக்க வேண்டும். அவருடைய கர்த்தத்துவத்தின் எல்லாத் தாக்கங்களையும் நாம் முழுமையாகப் பார்க்காமல் இருக்கலாம், இருப்பினும் அவருடைய ஆட்சிக்கு நாம் கீழ்ப்படிகிறோம். இயேசுவின் அதிகாரம் என்பது பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிற பலருக்கு இடறலான ஒரு விஷயமாகும், ஆனால் அவர்கள் “இவன் எங்கள்மேல் ராஜாவாக இருக்கிறது எங்களுக்குச் சம்மதமல்ல” என்று கூறுகிறார்கள் (லூக்கா 19:14).

ஒருவரை கிறிஸ்துவிடம் திருப்ப விரும்பும் ஆத்துமா ஆதாயப்படுத்துபவர், அந்த நபர் தான் ஒரு பாவி என்பதை ஒப்புக்கொள்வதில் திருப்தியடைய வேண்டும். பாவி மனந்திரும்பிச் சுவிசேஷத்தை விசுவாசிக்க வேண்டும். தேவனிடம் திரும்புகிறவர் சத்தமாக ஜெபிப்பது உதவிகரமாக இருந்தாலும், வெறுமனே ஒரு ஜெபத்தைச் சொல்வதனால் மட்டுமே இரட்சிப்பு வந்துவிடாது. இது கேள்விகளுக்கான “ஆம்” என்ற பதில்களின் வரிசையல்ல, ஆனால் தனிப்பட்ட முறையில் கிறிஸ்துவிடம் வருவதாகும். கிறிஸ்துவிடம் திரும்புவதற்கான முடிவு என்பது ஒருவரை ஜெபிக்க வைப்பதற்கான நமது ஆர்வத்தில் அவசரமாகச் செய்ய வேண்டிய ஒன்றல்ல. இது வாழ்க்கையின் மிக முக்கியமான படியாகும், மேலும் மேலே கூறப்பட்ட பிரச்சினைகளுக்கு மிகவும் கவனமான கவனம் செலுத்தத் தகுதியானது. இது நித்திய ஜீவனை விளைவிக்கும் ஒரு பரிவர்த்தனையாகும். ஒரு பாவி மனந்திரும்பிக் கிறிஸ்துவிடம் திரும்பும்போது, பரலோகத்தின் தூதர்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள் (லூக்கா 15:7, 10).

1. நிராகரிக்கப்பட்ட சலுகை. வர விரும்பும் எவரின் இரட்சிப்புக்கும் கர்த்தர் முழுமையான ஏற்பாட்டைச் செய்துள்ளார். ஆயினும் பெரும்பாலானோர் துக்கப்படும் நமது இரட்சகரை நிராகரிப்பதாகவே தோன்றுகிறது (லூக்கா 13:34). அவரை நிராகரிப்பது மரணம் வரை நீடித்தால் அது ஒரு பேரழிவாகும். அத்தகைய நபர் தேவனுடைய கோபாக்கினையை எதிர்கொள்கிறார் (யோவான் 3:36; 2 தெச. 1:8-9).

கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இல்லாத, ஆனால் ஒரு சிறிய அளவு பதிலளிப்பைக் காட்டுபவர்களுக்காக நாம் ஜெபிக்க வேண்டும். ஒரு நீண்ட காலத்திற்கு நாம் பொறுமையாக இருக்க வேண்டியிருக்கலாம். தேவனுடைய வார்த்தையாகிய விதையை விதைப்பதே நமது பணியாகும். பரிசுத்த ஆவியானவர் மட்டுமே மறுபிறப்பைக் கொண்டுவருகிறார்.

 பாடம் 10 ற்க்கான கேள்விகள்

பின்வரும் கேள்விகளுக்குப் பதிலளிப்பதற்கு முன், குறிப்புகளை (NOTES) கவனமாகப் படித்து, பின்னர் தனிப்பட்ட சுவிசேஷப் பணியைப் பற்றிய ஒரு சிறந்த பகுதியான யோவான் 4:1-42 ஐப் படிக்கவும்.

1.சமாரியப் பெண்ணிடம் “ஒரு பாலத்தை உருவாக்க” இயேசு செய்த சில காரியங்கள் யாவை (வசனங்கள் 1-9)? அந்தப் பெண் எப்படிப் பதிலளித்தாள்?

2.இயேசு எவ்வாறு சுவிசேஷத்திற்குள் மாறினார் (வச. 10-12)? இது குறிப்புகளில் உள்ள “மாற்றத்தை ஏற்படுத்துதல்” என்ற கொள்கைகளை எவ்வாறு விளக்குகிறது?

3.நித்திய ஜீவன் பற்றிய சலுகையை இயேசு எவ்வாறு முன்வைத்தார் (வச. 13-14)? அந்தப் பெண் எப்படிப் பதிலளித்தாள் (வச. 15)? எப்படி இரட்சிக்கப்பட வேண்டும் என்று இயேசு உடனடியாக அவளிடம் ஏன் சொல்லவில்லை?

4.அந்தப் பெண் தனது தேவையைக் காணும்படி இயேசு எப்படிச் செய்தார் (வச. 16-18)? அந்தப் பெண் அவ்வாறு பதிலளித்ததற்குக் காரணம் என்னவென்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள் (வச. 19-20)? இயேசு அவளிடம் சொன்னது அவளது தேவைக்கு எவ்வாறு பொருத்தமாக இருக்கிறது (வச. 21-24)?

5.”நியாயமான சலுகை” என்ற சுவிசேஷ சுருக்கத் தலைப்பின் கீழ் உள்ள எந்த அம்சத்தை இயேசு கையாண்டார் (வச. 25-26)? “நியாயமான சலுகை” பற்றி ஒரு நபரிடம் எவ்வளவு சொல்ல வேண்டும் என்பதை நாம் எப்படித் தீர்மானிப்பது?

6.சுவிசேஷ சுருக்கத்தில் “ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட சலுகை” என்ற தலைப்பில் உள்ள பகுதி முதன்மையாக மனிதனுடைய சித்தத்தைக் கையாள்கிறது. இயேசு ஏன் இந்தப் படியைத் தவிர்த்தார் (வச. 27-30)? எந்தச் சந்தர்ப்பங்களில் இந்தப் பகுதியில் நாம் இவ்வளவு நேரம் செலவிட மாட்டோம்? ஐசுவரியமுள்ள வாலிபனின் விஷயத்தில் இயேசு இந்தப் பகுதியை எவ்வாறு வலியுறுத்தினார் (மத். 19:16-22)?

7.இயேசு அந்தப் பெண்ணிடம் நித்திய தண்டனை (“நிராகரிக்கப்பட்ட சலுகை”) என்ற பகுதியை வலியுறுத்தவில்லை. எத்தகைய மக்களிடம் இயேசு இந்தக் கருத்தை வலியுறுத்தினார் (மத். 11:20-24)?

8.அந்தப் பெண் எந்தெந்த வழிகளில் உண்மையான மனந்திரும்புதலையும் இரட்சிப்பையும் வெளிப்படுத்தினாள் (வச. 27-30, 39-42)? இரட்சிக்கும் விசுவாசத்தின் அடையாளமாக நாம் எதைத் தேடலாம்?

9.சுவிசேஷத்தை அறிவிப்பதற்காக, கீழே உள்ள ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் தகவல்தொடர்புக்கான ஒரு பாலத்தை எப்படி உருவாக்குவீர்கள், ஆவிக்குரிய காரியங்களுக்கு எப்படி மாறுவீர்கள் என்பதன் சுருக்கத்தை எழுதுங்கள்.

நீங்கள் ஒரு பெட்ரோல் பங்கில் உதவியாளரிடம் வழிகேட்டுக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

நீங்கள் வேலை செய்யும் இடத்தில் சக ஊழியர் ஒருவர் மதத்தைப் பற்றி ஒரு தெளிவற்ற குறிப்பைக் கூறுகிறார்.

பல வீடுகளுக்குத் தள்ளி உங்களுக்குப் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் இருக்கிறார்கள், அவர்களைப் பற்றி உங்களுக்குத் தெரிந்தது அவர்களின் பெயர்கள் மட்டுமே.

நீங்கள் ஒரு உறவினருடன் இரவு உணவு அருந்திக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

10.உங்கள் வாழ்க்கையில் சாட்சி சொல்வதற்கான வாய்ப்புகளாக அமையக்கூடிய உண்மையான சூழ்நிலைகளைப் பட்டியலிடுங்கள். (குறிப்பு: உங்கள் தினசரி அட்டவணை, குடும்ப உறுப்பினர்கள், அயலவர்கள், தினசரி தனிப்பட்ட தொடர்புகள் போன்றவற்றைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள்.)

இந்த ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் பாலங்களை உருவாக்கவும், சுவிசேஷத்தைப் பகிரவும் நீங்கள் தேடும் சில குறிப்பிட்ட வழிகள் யாவை?

விருப்பத் திட்டம் (Optional Project) கிறிஸ்து சுவிசேஷத்தை அறிவிக்கப் பயன்படுத்திய பல்வேறு அணுகுமுறைகளை ஆராய்ந்து சுவிசேஷங்களைப் படியுங்கள். “அளிக்கப்பட்ட சலுகை” என்பதன் கீழ் விவரிக்கப்பட்டுள்ள கருத்துகளைத் தவிர, வேறு ஒன்றைக் கொண்டு இயேசு தமது அறிவிப்பைத் தொடங்கிய குறைந்தபட்சம் நான்கு நிகழ்வுகளைப் பதிவு செய்யவும். ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் சுவிசேஷ சுருக்கத்தின் ஐந்து குறிப்புகளில் அவர் எதை அதிகமாக வலியுறுத்தினார் என்பதையும், ஏன் என்பதையும் குறிப்பிடவும்.