பாடம் 3 – பரிபூரண ஜீவன்

பரிபூரண ஜீவன்                                                                                   

“என்னை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ, வேதம் சொல்லியிருக்கிறபடி, அவனுடைய உள்ளத்திலிருந்து ஜீவத்தண்ணீருள்ள நதிகள் ஓடும்” (யோவான் 7:38). இவ்விதமாக கர்த்தராகிய இயேசு தம்முடைய மக்களின் ஜீவனை விவரித்தார். இது தேவன் மாத்திரமே அருளும் ஜீவன், இது பரிபூரணமானது (யோவான் 10:10). இந்த ஜீவன், கிறிஸ்துவுக்கு உரியவர்கள் அனைவருக்கும் பங்காகிய கிறிஸ்துவின் ஆவியானவரின் உள்ளான பிரசன்னத்தால் ஆற்றல் பெறுகிறது (ரோமர் 8:9). இந்த ஜீவன் சமாதானம் (யோவான் 14:27), இளைப்பாறுதல் (மத்தேயு 11:28), ஆவிக்குரிய பெலன் (அப். 1:8), மற்றும் பாவத்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை (ரோமர் 6:14) ஆகிய ஆசீர்வாதங்களைத் தன்னுடன் கொண்டுவருகிறது. தேவன் அத்தகைய ஜீவனை விசுவாசிகள் அனைவருக்கும், தம்முடைய ஜீவனை தங்களில் கொண்டிருப்பவர்கள் அனைவருக்கும் வாக்களிக்கிறார். இந்த ஜீவன் தம்முடைய மக்களின் இயல்பான, விதிவிலக்கானதல்லாத வாழ்க்கையாக இருக்க வேண்டுமென்று தேவன் விரும்புகிறார்.

எனினும், கிறிஸ்துவில் விசுவாசிப்பதாக அறிக்கை செய்யும் அனைவரும் தேவனுடைய ஏற்பாட்டின் முழுமையை அடைவதில்லை. சிலர் ஆவிக்குரிய குழந்தைப்பருவத்தின் முதிர்ச்சியின்மையில் நிலைத்திருக்கிறார்கள் (1 கொரி. 3:1). உதாரணமாக, கொரிந்து சபை சண்டைகளாலும் (1 கொரி. 1:11), ஒழுக்கக்கேட்டாலும் (5:1, 11), அன்பின் குறைவாலும் (அதிகாரம் 13), சபை ஒழுங்கீனத்தாலும் (அதிகாரம் 14), மற்றும் பிற பிரச்சினைகளாலும் குழப்பமடைந்தது. பழைய புதிய ஏற்பாடுகளின் பக்கங்களும் ஜெயத்தை அனுபவிக்காத பரிசுத்தவான்களை அடிக்கடி குறிப்பிடுகின்றன. இன்று பல விசுவாசிகள் பாவம் மற்றும் மனந்திரும்புதலின் சுழற்சிகளில் செல்கிறார்கள். அவர்கள் ஒரு பரிசுத்த வாழ்க்கைக்காக ஏங்குகிறார்கள் ஆனால் அதை அடைவதில்லை. அவர்கள் அதிக “ஆவிக்குரிய” செயல்பாடுகளில் ஈடுபடலாம் ஆனால் சிறிதளவு கனியைக் கொடுக்கிறார்கள். அவர்கள் தோல்வியால் மட்டுமே தொடரப்படும் வலுவான தீர்மானங்களை எடுக்கலாம். அவர்கள் வெறுமை, சமாதானம் மற்றும் மகிழ்ச்சியின் குறைவு, மற்றும் ஆவிக்குரிய தாழ்வுகள் மற்றும் இருளின் காலங்களை உணரலாம். அவர்களின் தோல்வியும் பெலன் குறைவும் அவர்களுக்கு மிகுந்த வேதனையைத் தருகின்றன. பெரும்பாலும் விசுவாசிகள் உண்மையாகவே ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதத்தையும் ஜெயங்கொள்ளும் வாழ்க்கையையும் விரும்புகிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் ஜெயக் குறைவுக்கான தீர்வை பல்வேறு போதனைகளிலும் ஆவிக்குரிய அமைப்புகளிலும் தேடுகிறார்கள். இந்த அமைப்புகளில் பல ஒன்றுக்கொன்று முரண்பாடாகவும், வேதத்துடன் முரண்பாடாகவும் உள்ளன.

ஜெயத்தின் வழி என்ன? அது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிலருக்கு மட்டுமே தெரிந்த ஏதோ இரகசிய சூத்திரமா? நம்முடைய கர்த்தரின் வாக்குறுதிகளில் முன்வைக்கப்பட்டுள்ள உயர் மட்ட ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை, இன்று பெரும்பாலான விசுவாசிகளின் இயல்பான அனுபவமாக ஏன் இல்லை? பரிபூரண ஜீவனை அனுபவிக்க என்ன தேவை?

தேவ ஏற்பாடு

நாம் முதலில் மறுபடியும் பிறந்த நேரத்திலிருந்து தேவன் ஆவிக்குரிய ஜீவனுக்கான வழிகளை வழங்கியுள்ளார். புதிய பிறப்புக்கு முன் நாம் தேவனுக்காக வாழ முடியவில்லை. இந்த புதிய உறவுக்குள் நாம் வந்தபோது என்ன மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன? சில கேள்விகளைக் கேட்டு சில பதில்களை வழங்குவோம்.

1. மனிதன் என்றால் என்ன? அவன் எத்தகைய உயிரினம்? அவன் ஆவி, ஆத்துமா, சரீரம், ஒரு முக்கூட்டு உயிரினம் (1 தெச. 5:23; எபி. 4:12). மனித ஆவி தேவனுடன் தொடர்பு கொள்வதற்கான சாதனம். ஆத்துமா சுய-விழிப்புணர்வுக்கான சாதனம். அதை ஆளுமை அல்லது தனித்துவம் என்றும் விவரிக்கலாம், இது மனம் (சிந்தனை), உணர்ச்சிகள் (உணர்வுகள்), மற்றும் சித்தம் (தேர்வு செய்தல்) ஆகியவற்றால் ஆனது. சரீரம் உலகத்துடன் தொடர்பு கொள்வதற்கான சாதனம். மனிதன் முதலில் தேவனுடைய சாயலில் உருவாக்கப்பட்டான் (ஆதி. 1:26). இந்தச் சாயல் பாவத்தால் சிதைக்கப்பட்டது அல்லது கெடுக்கப்பட்டது (ஆதி. 3). இதுதான் மனிதனுக்குள்ள தவறு, அவனை சரியான வழியில் வாழவிடாமல் தடுப்பது இதுவே.

2. புதிய சிருஷ்டிப்பு என்றால் என்ன? மறுபடியும் பிறக்கும்போது, மனிதன் நித்திய ஜீவனைப் பெறுகிறான். இந்த ஜீவன் எல்லையற்ற கால அளவு கொண்டது மட்டுமல்ல, முடிவற்ற தரம் வாய்ந்தது. இது தேவனுடைய ஜீவனில் பங்கு கொள்வதாகும். அவருடைய “விதை” நம்முடைய ஜீவனில் பிரவேசிக்கிறது (1 யோவான் 3:9). மனிதன் ஒரு “புதிய சிருஷ்டிப்பாகிறான்” (2 கொரி. 5:17). அசல் ஆளுமை (ஆத்துமா) அழிக்கப்படுவதில்லை, ஆனால் (சரீரத்தைப் போலவே) நிலைத்திருந்து ஆவிக்குரிய புதுப்பித்தலுக்கு உட்படுகிறது. அந்தப் புதுப்பித்தல், மனிதன் தேவனுக்குப் பதிலளிக்கும்போது தேவனால் ஆற்றலூட்டப்படும் வளர்ச்சியின் செயல்முறையால் ஏற்படுகிறது. புதிய பிறப்பில் ஆளுமையின் உடனடி மற்றும் முழுமையான மாற்றம் இல்லை. “உள்ளான மனிதன்” நாளுக்கு நாள் புதுப்பிக்கப்படுகிறான் (2 கொரி. 4:16). ஒரு விசுவாசி “அவனைப் படைத்தவருடைய சாயலின்படி மெய்யான அறிவுக்குப் புதுப்பிக்கப்படுகிறான்” (கொலோ. 3:10). இந்த மாற்றத்தின் உச்சக்கட்டம், எல்லா விசுவாசிகளும் தங்கள் இரட்சகரைச் சந்தித்து மகிமையான புதிய சரீரங்களைப் பெறும்போது வரும் (பிலி. 3:20-21; 1 கொரி. 15:44). நாம் கர்த்தரைச் சந்திக்கும் வரை, தினசரி வாழ்க்கையில், உள்ளேயும் வெளியேயும் குறைபாடின்றி இருக்க மாட்டோம் (1 தெச. 5:23).

3. பழைய மனுஷனும் புதிய மனுஷனும் என்ன? இந்த வெளிப்பாடுகள் தேவனுக்கு முன்பாக நம்முடைய முந்தைய (இரட்சிக்கப்படாத) மற்றும் தற்போதைய (இரட்சிக்கப்பட்ட) நிலையை வேறுபடுத்துகின்றன. “பழைய மனுஷன்” அல்லது “பழைய சுயம்” என்பது “ஆதாமில்,” நம்முடைய அசல் இயற்கையான பெற்றோரில் நாம் இருந்த அனைத்தும் (ரோமர் 6:6; எபே. 4:22; கொலோ. 3:9). “புதிய மனுஷன்” அல்லது “புதிய சுயம்” என்பது மறுபடியும் பிறந்த விசுவாசிகளாக, “கிறிஸ்துவில்” நாம் இப்போது இருக்கும் அனைத்தும் (எபே. 4:24; கொலோ. 3:10). நாம் நம்முடைய புதிய குடும்பத்தில் பிரவேசித்தபோது என்ன நடந்தது என்பதை கீழே உள்ள வரைபடம் விளக்குகிறது.

இடது பக்கம்: ஆதாமின் குடும்பம் (ரோமர் 5:12-18).”அவருடைய ஜீவனில் பங்கு பெறுதல்.
நடுவில்: புதிய பிறப்பில் மாற்றம் (யோவான் 3:3).
வலது பக்கம்: தேவனுடைய குடும்பம் (1 கொரி. 15:22, 45; 1 யோவான் 5:11-12).
 கீழே: “கிறிஸ்துவில் நித்திய ஜீவனில் பங்கு பெறுதல்.”

தேவன் நம்மைப் பற்றி எப்படி நினைக்கிறாரோ, அதாவது, அவருக்கு முன்பாக ஒரு புதிய நிலையில் நாம் இருப்பதைப் பற்றி நாம் சிந்திப்பது முக்கியம். இது கிறிஸ்துவின் கிரியையின் மீது மட்டுமே தங்கியுள்ளது. இது தனிப்பட்ட நீதி அல்லது ஊழியத்தின் உழைப்புகளுடன் எந்தத் தொடர்பும் கொண்டிருக்கவில்லை. பலவீனமாக இருந்தாலும் சரி, பலமாக இருந்தாலும் சரி, தேவனுடைய ஒவ்வொரு பிள்ளையும் கிறிஸ்துவில் மட்டுமே தேவனுக்கு ஏற்கத்தகுந்தவர்களாக ஆக்கப்படுகிறார்கள் (எபி. 10:10, 14). நாம் ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தால் என்றென்றைக்குமாகக் கழுவப்பட்டு சுத்தமாக்கப்படுகிறோம் (1 யோவான் 1:7; வெளி. 1:5). நம்முடைய மனசாட்சிகள் தேவனைச் சேவிக்க விடுவிக்கப்படுகின்றன (எபி. 9:14; 10:2). எபேசியர் புத்தகம், தேவன் “அவர் கிறிஸ்துவுக்குள் உன்னதங்களிலே ஆவிக்குரிய சகல ஆசீர்வாதத்தினாலும் நம்மை ஆசீர்வதித்திருக்கிறார்.” (1:3) என்ற கூற்றுடன் தொடங்குகிறது. தேவன் நமக்காக ஏற்கனவே செய்திருப்பதை அனுபவிக்க நாம் அழைக்கப்படுகிறோம், அதை நாமே வகுத்துக் கொள்ள அல்ல. அதை நாமே அடைவதற்காக அல்ல. கிறிஸ்துவில் எல்லா விசுவாசிகளும் பரிசுத்தமானவர்கள், மாசற்றவர்கள், மற்றும் குற்றமற்றவர்கள் (கொலோ. 1:22). இயேசு கிறிஸ்துவும் அவருடைய நிறைவேறிய கிரியையும் பரிபூரண ஜீவனுக்கான தேவனுடைய ஏற்பாட்டின் ஒரே அஸ்திபாரம் (1 கொரி. 3:11). உண்மையான ஆவிக்குரிய தன்மை இந்த அஸ்திபாரத்தை அங்கீகரிப்பதில் தொடங்க வேண்டும். தேவனுக்கு முன்பாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவது அவருடைய நேசகுமாரனில் (எபே. 1:6), நாம் செய்வதால் அல்ல. உங்கள் நிலைப்பாடு தேவனுக்கு முன்பாக கிறிஸ்துவின் கிரியையின் மீது என்றென்றைக்கும் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது, உங்களுடைய சொந்தத்தின் மீது அல்ல என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். தினசரி கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை இந்த நிலைப்பாட்டுடன் ஒத்திருக்க வேண்டும், ஆனால் அது அந்த நிலைப்பாட்டின் ஒரு பகுதியாக இல்லை.

அதற்கான பாதை

தேவன் தம்முடைய குமாரனின் கிரியையின் மூலம் பரிபூரண ஜீவனுக்கான அஸ்திபாரத்தை எவ்வாறு அமைத்துள்ளார் என்பதை நாம் காட்டியுள்ளோம். ஆனாலும் இந்த ஜீவன் அனைவரின் அனுபவமாக இல்லை. ஏன் இல்லை? ஏனென்றால் ஆவிக்குரிய ஜீவனின் பாதையில் நடப்பதற்கு மனிதனின் செயலில் மற்றும் தொடர்ச்சியான பதில் தேவைப்படுகிறது. தேவன் தம்முடைய பிள்ளைகள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்? பின்வரும் கூறுகளைக் கவனியுங்கள்.

1. தாகம். நாம் தேவனுடன் நெருங்கிய ஐக்கியத்தின் வாழ்க்கையை அனுபவிக்க ஆழமாக விரும்ப வேண்டும் என்பது முக்கியம். “நீதிக்காகப் பசியும் தாகமும் உள்ளவர்கள் பாக்கியவான்கள், ஏனெனில் அவர்கள் திருப்தியடைவார்கள்” (மத். 5:6). சங்கீதக்காரன், ” வறண்டதும் விடாய்த்ததும் தண்ணீரற்றதுமான நிலத்திலே என் ஆத்துமா உம்மேல் தாகமாயிருக்கிறது. என் மாம்சமானது உம்மை வாஞ்சிக்கிறது. ” (சங். 63:1) என்று கூக்குரலிட்டான். “மானானது நீரோடைகளை வாஞ்சித்துக் கதறுவதுபோல, தேவனே, என் ஆத்துமா உம்மை வாஞ்சித்துக் கதறுகிறது.” (சங். 42:1). ஆழமற்ற அல்லது சாதாரண ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் திருப்தியடைந்தவர்கள் தேடுபவர்களாகவோ, தாகமுள்ளவர்களாகவோ, அல்லது ஏங்குகிறவர்களாகவோ இல்லை. எனவே, அவர்கள் நித்தியமானவருடன் ஒருபோதும் ஆழமடையும் ஐக்கியத்தை அறிவதில்லை. கர்த்தருடன் நெருங்கிய ஐக்கியம் நமக்கு முக்கியமில்லாதபோது, தேவன் அது இல்லாமலேயே நம்மை வாழ விடுகிறார். அவர் தம்முடைய பரிசுகளை விட கொடுப்பவரைப் பற்றி அதிக அக்கறை கொண்டவர்களுக்கு வெகுமதியளிக்கிறார்.

2. அங்கீகரி. ஜெயத்திற்கும் ஆவிக்குரிய விழிப்புணர்வு தேவை. நித்திய ஜீவன் ஒரு நபரில் இருக்கிறது (1 யோவான் 5:12). எனவே, பரிபூரண ஜீவன் அந்த நபருடன், கர்த்தராகிய தாமே ஒரு உறவாகும். தேவன் விசுவாசிகளை கிறிஸ்துவுடன் ஒரு ஐக்கியத்திற்குள் கொண்டுவந்துள்ளார் (ரோமர் 6:5). நாம் கிறிஸ்துவுக்குள் இருக்கிறோம் (ரோமர் 16:7; 1 கொரி. 1:30). கிறிஸ்துவும் நம்மில் இருக்கிறார் (கலா. 2:20; கொலோ. 1:27). நாம் இதன் உணர்வுபூர்வமான, தினசரி விழிப்புணர்வில் வாழும்போது, நாம் வெறும் மனித வளங்களுடன் போராட விடப்படவில்லை என்பதை உணர்கிறோம். பூமியில் இருந்தபோது இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட வாழ்க்கையை வாழ்ந்த அதே கர்த்தர் இப்போது நம்மில் இருக்கிறார். தம்முடைய வாழ்க்கை, மரணம், மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் மூலம் சாத்தான், பாவம், மற்றும் உலக அமைப்பை ஜெயித்தவர் இப்போது இங்கேயும் நம்முடைய வாழ்க்கையுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளார். இயேசுவின் ஜீவன் நம்முடைய சரீரங்களில் வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டும் (2 கொரி. 4:10). ஜெயங்கொள்ளும் வாழ்க்கைக்குக் கிடைக்கக்கூடிய கிறிஸ்துவின் ஆவியானவரின் இந்த வசிக்கும் பெலனை நாம் தினசரி உணர வேண்டும்.

3. உரிமையாக்கு. இது வெறுமனே உடைமையாக்கிக் கொள்வது, நம்முடைய நன்மைக்காகக் கோருவது என்று பொருள். நாம் என்ன கோர வேண்டும்? அவருடைய மகிமைக்கு வாழ நம்முடைய உள்ளான ஜீவனில் அவருடைய பெலத்தையும் போதுமான தன்மையையும் நாம் கோர வேண்டும் (எபே. 3:16). கிளைகள் திராட்சைகொடியிலிருந்து சத்து பெறுவது போல, நாம் அவருடைய ஜீவனிலிருந்து நாளுக்கு நாள் சத்து பெற வேண்டும் (யோவான் 15:4). இது “கர்த்தாவே, தயவுசெய்து எனக்கு உதவுங்கள்” என்று கெஞ்சுவதல்ல. இது, “கர்த்தாவே, என்னுடைய எல்லா எதிர்ப்பையும் ஜெயங்கொள்ள நீங்கள் கொடுத்ததை நான் விசுவாசத்தால் எடுத்துக்கொள்கிறேன்” என்று சொல்வதாகும். யோசுவாவின் புத்தகம் இந்த விஷயத்தை விளக்குகிறது. தேவன் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு கானான் தேசத்தை, “வாக்குப்பண்ணப்பட்ட தேசம்” (1:2-4) என்று நன்கு அழைக்கப்பட்டதைக் கொடுத்தார். எதிரிகளுக்கு எதிரான தங்கள் போர்களில் அவருடைய ஆதரவு வாக்குப்பண்ணப்பட்டு, இந்த தேசத்தை உடைமையாக்கிக் கொள்ள அவர்கள் கட்டளையிடப்பட்டார்கள் (1:5-6). தைரியம் மற்றும் தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிதல் (1:7) போன்ற வெற்றியின் நிபந்தனைகள் இருந்தன. காலேப் போன்ற சிலர், எதிரிகளை விரட்டிவிட்டு தேசத்தை உடைமையாக்கிக் கொண்டார்கள் (14:12-14). மற்றவர்கள் பின்தங்கியபோது அவ்வாறு செய்யும்படி வற்புறுத்தப்பட வேண்டியிருந்தது (13:1). யோசுவா அவர்களின் தோல்விக்காக அவர்களைக் கண்டித்தார் (18:3). இவ்வாறு, தேவன் நமக்கு அனுபவிக்க நல்ல காரியங்களைக் கொடுத்திருந்தாலும், நாம் விசுவாசத்தால் உடைமையாக்கிக் கொள்ளாவிட்டால் அவற்றை நாம் கொண்டிருக்க மாட்டோம் என்பது தெரிகிறது. சி. ஏ. கோட்ஸ் எழுதியுள்ளார், “உரிமையாக்குதல்தான் நம்மை சோதிக்கிறது. நாம் எவ்வளவு அடிக்கடி பாராட்டுதலில் நின்றுவிடுகிறோம்.” நாம் ஆவிக்குரிய ரீதியாக புரிந்து கொண்டால் தேவன் வழங்கியிருப்பதையும், பின்னர் வெற்றிக்காக இதைக் கோர வேண்டியதன் அவசியத்தையும் புரிந்து கொண்டால், நாம் தினசரி அவருடைய ஜீவனையும் பெலத்தையும் உள்ளுக்குள் பற்றிக் கொள்வோம். நாம் உடனடியாக எதிர்பார்ப்பதையோ அல்லது தேவையையோ பெறாமல் இருக்கலாம். ஆனாலும் விசுவாசத்தால் நாம் உள்ளான சந்தேகங்களை ஒதுக்கிவிட்டு, உள்ளுக்குள் இருக்கும் ஊற்றிலிருந்து பருக வேண்டும்.

4. அர்ப்பணி. இது தேவனுக்கு அவருடைய பரிசுத்த நோக்கங்களுக்காக முன்வைத்தல் என்பதாகும். நாம் பெறக்கூடிய மிக உயர்ந்த அழைப்பு “நம்முடைய சரீரங்களை ஜீவனுள்ளதும் பரிசுத்தமானதுமான பலியாக, தேவனுக்கு ஏற்கத்தகுந்ததாக முன்வைப்பது” (ரோமர் 12:1). பாடல் ஆசிரியர் அதை நன்கு கூறினார், “என் ஜீவனை எடுத்துக்கொள், அது கர்த்தாவே, உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டதாக இருக்கட்டும்.” நாம் தேவனுக்கு எதை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்? வசனம் “நம்முடைய சரீரங்கள்” என்று கூறுகிறது, அவை நாம் வாழும் பாத்திரங்கள். இவற்றிற்குள், எனினும், நம்முடைய ஆத்துமாக்களும் ஆவிகளும் உள்ளன, அவையும் தேவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும். தேவனுக்கு முன்வைக்கப்படாதது அவர் ஏற்கனவே கண்டித்ததும், பழைய சுயம் அல்லது பழைய மனிதன். அதன் இடம் கிறிஸ்துவுடன் சிலுவையில் அறையப்படுதல். தேவனுக்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட வேண்டியது புதிய சுயம், தேவனுடைய சாயலில் படைக்கப்பட்டது. ” நீங்கள் உங்கள் அவயவங்களை அநீதியின் ஆயுதங்களாகப் பாவத்திற்கு ஒப்புக்கொடாமல், உங்களை மரித்தோரிலிருந்து பிழைத்திருக்கிறவர்களாக தேவனுக்கு ஒப்புக்கொடுத்து, உங்கள் அவயவங்களை நீதிக்குரிய ஆயுதங்களாக தேவனுக்கு ஒப்புக்கொடுங்கள்.” (ரோமர் 6:13). புதிய ஜீவன்கள் அவருடைய நோக்கங்களுக்கு முழுமையாகக் கிடைப்பதன் மூலம் தேவனை மகிமைப்படுத்த நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. நாம் தினசரி அவற்றை தேவனுக்கு அவருடைய முழுமையான கட்டுப்பாட்டிற்காக முன்வைக்கும்போது, கிறிஸ்துவின் ஆவியானவர் நம்மை அவருடைய சாயலுக்கு ஒத்ததாக்கும் தடையற்ற செயல்பாட்டிற்கு வழி வகுக்கிறோம். அவை ஒரு பரிசுத்த தேவனால் பயன்படுத்தப்படும் பரிசுத்த காரியங்களாகின்றன. ஆழமான ஆத்துமத் தேடலுக்குப் பிறகு, தேவனுடைய வார்த்தையிலிருந்து சில செய்திகளைப் பயன்படுத்தி ஆவியானவரின் சக்திவாய்ந்த கிரியையால் கொண்டுவரப்பட்ட பின்னர் ஒப்புக்கொடுத்தல் வரலாம். சரணடைதல் படிப்படியாகவும் இருக்கலாம். மனோபாவ பலவீனங்கள் மற்றும் கிறிஸ்துவுக்கான அன்பின் குறைபாடு ஆகியவற்றின் உணர்தல், நாம் தோற்கடிக்கப்பட்ட மற்றும் சக்தியற்ற வாழ்வின் புதைகுழியில் இருக்கிறோம் என்பதை நமக்கு உணர்த்தலாம். அர்ப்பணிப்பின் குறைபாடு (அதாவது, கிறிஸ்துவுக்கு முழுமையான அர்ப்பணிப்பின் குறைபாடு) மாறும் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கைக்கு ஒருவேளை மிகப்பெரிய தடையாக இருக்கலாம். இயேசுவின் ஜீவன், நிபந்தனையின்றி அவருடைய கிருபையான கிரியையின் கால்வாய்களாக இருக்க ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்ட பாத்திரங்கள் வழியாக நாளுக்கு நாள் பாயும்.

5. நட. இது, வேதாகமத்தில், நம்முடைய தினசரி வாழ்க்கையில் நாம் வாழும் மற்றும் செயல்படும் வழி என்பதாகும். நாம் இரட்சிக்கப்படும்போது உடனடியாக பரலோகத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்படுவதில்லை, ஆனால் விரோதமான மற்றும் பாவமுள்ள உலகில் இங்கே வாழ விடப்படுகிறோம். கிறிஸ்து நம்மை இந்த உலகிலிருந்து வெளியே எடுப்பதில்லை, ஆனால் உலகில் இருக்கும்போது நாம் தீமையிலிருந்து காக்கப்பட வேண்டும் என்று ஜெபிக்கிறார் (யோவான் 17:15). நமக்கு உலகம், மாம்சம், மற்றும் பிசாசு ஆகியவற்றிலிருந்து சோதனைகள் உள்ளன. சரியான பாதையிலிருந்து விலகிச் செல்ல பல வாய்ப்புகள் உள்ளன. சில சமயங்களில் பக்தியுள்ள விசுவாசிகள் கூட சரியானதிலிருந்து விலகிச் சென்றிருக்கிறார்கள். இது சட்டவிரோதத்தையோ அல்லது பாவம் செய்வதையோ குறிக்காது, இது தேவனுடைய பிள்ளையின் பாதை அல்ல (1 யோவான் 3:4, 8-9). ஆபிரகாம், தாவீது, பேதுரு, மற்றும் எண்ணற்ற மற்றவர்கள் தவறான வழியிலிருந்து திருத்தப்பட வேண்டியிருந்தது என்பதை இது அங்கீகரிக்கிறது. தேவனுடைய வார்த்தை விசுவாசிகளை ஆவியானவரின்படி, அதாவது, அவருடைய வழிநடத்துதலின்படி நடக்க அறிவுறுத்துகிறது (கலா. 5:16). நாம் ஆவியானவரால், அவருடைய ஆற்றலூட்டலில் வாழ்ந்தால், அவருடைய வழிநடத்துதலின்படி செயல்படுவோம் (கலா. 5:25). இது தேவனுக்குத் தகுதியான விதத்தில் (1 தெச. 2:12), அன்பில் (எபே. 5:2), சத்தியத்தில் (2 யோவான் 4) மற்றும் பார்வையால் அல்ல, விசுவாசத்தால் (2 கொரி. 5:7) இருக்கும். இதிலிருந்து நாம் ஒரே பெரிய படியில் பரிபூரண ஆவிக்குரிய தன்மையை அடைவதில்லை என்பது தெளிவாக இருக்க வேண்டும். நாம் “கிருபையிலும் நம்முடைய கர்த்தரும் இரட்சகருமான இயேசு கிறிஸ்துவின் அறிவிலும் வளர வேண்டும்” (2 பேது. 3:18). நாம் “எல்லா அம்சங்களிலும் தலையாகிய கிறிஸ்துவுக்குள் வளர வேண்டும்” (எபே. 4:15). வாழ்க்கையில் பெரும்பாலும் பெரிய திருப்புமுனைகள் உள்ளன, சில சமயங்களில் நெருக்கடிகள் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன, மறுபடியும் பிறக்கும் ஆரம்ப புள்ளிக்கு அப்பாலும் கூட. இவை ஒரு பெரிய, புரட்சிகரமான விளைவைக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனாலும் கிறிஸ்துவுக்கு குணாதிசயத்தில் ஒத்திருப்பது நடப்பதும் வளர்வதும் பற்றிய ஒரு விஷயம், ஒரே இரவில் முதிர்ச்சியை அடைவதல்ல. நீங்கள் தவறும்போது சோர்வடைய வேண்டாம். எழுந்து மீண்டும் தொடங்குங்கள். உங்களை விட ஆவிக்குரியவர்கள் என்று நீங்கள் நினைக்கும் மற்றவர்களுடன் உங்களை ஒப்பிடாதீர்கள். தேவன் உங்களை அத்தகைய ஒப்பீடுகளுக்கு அழைக்கவில்லை. ஒவ்வொரு நாளையும் தேவனுடைய ஆவியானவரின் வழிநடத்துதலின் கீழ், தேவனுடைய வார்த்தையுடன் இணக்கமாக புதிதாகத் தொடங்குங்கள்.

தடைகள்

ஆவிக்குரிய பரிபூரணமும் ஜெயமும் அடிக்கடி குறைவாகத் தோன்றுவதால், அதற்கான காரணங்கள் இருக்க வேண்டும். சிலர் தேவன் ஜெயத்தைப் பெறத் தேவையான எதையோ தடுத்து வைத்திருப்பது போல ஜெபிப்பதும் பேசுவதும் தெரிகிறது. இந்தக் காரணத்திற்காக அவர்கள் வெற்றிபெற இன்னும் எதையாவது கொடுக்கவோ, அல்லது ஒரு பிரச்சினையை ஏற்படுத்தும் எதையாவது எடுத்துவிடவோ தேவனிடம் கெஞ்சிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனாலும் தேவன் ஏற்கனவே தம்முடைய பிள்ளைகள் அனைவருக்கும் “ஜீவனுக்கும் தேவபக்திக்கும் உரிய எல்லாவற்றையும்” (2 பேது. 1:3) வழங்கியுள்ளார். அவர் “கிறிஸ்துவுக்குள் பரலோக இடங்களில் ஒவ்வொரு ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதத்தினாலும் நம்மை ஆசீர்வதித்திருக்கிறார்” (எபே. 1:3). தேவன் நம்மைத் தடுத்து நிறுத்தவில்லை. பிரச்சினை நம்மிடம்தான், அவரிடம் அல்ல. இங்கே சில முக்கிய சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளன.

1. நீங்கள் இரட்சிக்கப்படாமல் இருக்கலாம். ஒருவேளை நீங்கள் ஒரு குழந்தைப்பருவ அல்லது வயதுவந்த அனுபவத்தைக் கொண்டிருந்திருக்கலாம், அப்போது நீங்கள் “இயேசுவை உங்கள் இருதயத்திற்குள் அழைத்தீர்கள்.” நீங்கள் ஞானஸ்நானம் பெற்று உள்ளூர் சபைக்குள் வந்து கர்த்தருடைய இராப்போஜனத்தில் பங்கேற்றிருக்கலாம். உங்கள் பெற்றோரும் நண்பர்களும் நீங்கள் இரட்சிக்கப்பட்டதாக நம்பி அடிக்கடி உங்களிடம் சொல்லியிருக்கலாம். இவற்றில் எதுவும் உண்மையான மறுபிறப்பின் ஆதாரம் அல்ல. நீங்கள் இயேசுவை அறிந்ததாகவும் அவருடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படியாமையை கடைப்பிடித்ததாகவும் சொன்னால், வேதம் நீங்கள் ஒரு பொய்யர் என்று கூறுகிறது (1 யோவான் 2:4). நீங்கள் இதற்கு முன்பு அவருடைய சீடராக இருந்ததில்லையென்றால், இப்போது உங்கள் வாழ்க்கையை முழுமையாக அவரிடம் திருப்புவதன் மூலம் ஒப்புரவாகுங்கள். சிலுவையில் அவருடைய நிறைவேறிய கிரியையை நம்பி உங்களை தேவனுக்கு ஏற்கத்தகுந்தவராக ஆக்குங்கள். இப்போது விவாதம் இல்லாமல் செய்யுங்கள்.

2. நீங்கள் உந்துதல் பெறாமல் இருக்கலாம். ஒருவேளை நீங்கள் குறைந்த மட்ட ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் திருப்தியடைந்திருக்கலாம். கிறிஸ்து உங்களுக்கு பரலோகத்திற்கான ஒரு பயணச்சீட்டு மற்றும் நரகத்திலிருந்து ஒரு தப்பித்தலை விட அதிகமாக இருந்திருக்க மாட்டார். ஒருவேளை நீங்கள் உலகப்பிரகாரமான காரியங்களில் (ஆதி. 13:10) அதிகமாக ஈடுபட்டிருக்கலாம், பரலோகத்திலுள்ள பொக்கிஷங்களை விட பூமியிலுள்ள பொக்கிஷங்களைப் பற்றி அதிக அக்கறை கொண்டிருந்திருக்கலாம் (மத். 6:19-20). கிறிஸ்துவுக்கும் அவர் உங்களுக்காக செய்ததற்கும் (2 கொரி. 5:14-15; யோவான் 21:15-17) ஆழ்ந்த பாராட்டு உங்களிடம் குறைவாக இருந்திருக்கலாம். இது உண்மையானால், நீங்கள் மனந்திரும்பி இயேசுவுக்காக ஒரு பெரிய அன்பைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் (வெளி. 2:3-5). உங்கள் ஆத்துமாவின் மந்தநிலைக்கும் உங்கள் வாழ்க்கையில் தேவனுக்கு லாபமின்மைக்கும் ஒரு வெறுப்புடன், இப்போது அதைச் செய்ய வேண்டும்.

3. நீங்கள் அறிவுறுத்தப்படாமல் இருக்கலாம். ஒருவேளை இந்த பாடங்களுக்கு முன்பு, பரிபூரண வாழ்க்கைக்கான தேவனுடைய பெரிய ஏற்பாடு உங்களுக்கு ஒருபோதும் விளக்கப்படவில்லை. இது அப்படியானால், இந்தப் பாடமும் அடுத்த இரண்டும் முடிந்ததும், இந்த சாக்குப்போக்குடன் நீங்கள் முடிந்திருக்க வேண்டும். உங்கள் பொறுப்பு அப்போது நீங்கள் கற்றுக்கொண்டதன் மீது செயல்படுவதாக இருக்கும்.

4. கடந்தகாலத் தோல்விகளால் நீங்கள் சோர்வடைந்திருக்கலாம். நீங்கள் சொல்லலாம், “நான் இதற்கு முன்பெல்லாம் முயற்சி செய்திருக்கிறேன், அது எந்த நன்மையும் செய்யவில்லை. நான் எப்போதும் தோல்வியடைகிறேன்.” தேவன் தோல்வியடைந்தாரா? அவருடைய வாக்குறுதிகள் பொய்யானவையா? மனித பாத்திரங்களில் பலவீனமானவர்களுக்கு தேவனுடைய பெலத்திற்கும் போதுமான தன்மைக்கும் நீங்கள் ஒரு பெரிய விதிவிலக்கா? அப்படியானால், கடந்தகாலத் தோல்விகளை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, தேவனுடைய சத்தியத்தையும் கிறிஸ்துவின் ஜீவனையும் உங்கள் உள்ளுக்குள் பற்றிக்கொண்டு ஒரு புதிய தொடக்கத்திலிருந்து சாத்தான் உங்களைத் தடுக்க விடாதீர்கள். உங்களுக்காக வருத்தப்படுவதை நிறுத்திவிட்டு, உங்கள் வாழ்க்கையை தினசரி இயேசு கிறிஸ்துவின் ஆவியானவர் உங்களை ஒரு வளரும், ஆவிக்குரிய அனுபவத்தில் கட்டுப்படுத்த அனுமதிப்பதற்கு அர்ப்பணித்து புதிதாகத் தொடங்குங்கள்.

வாக்குத்தத்தங்கள்

இந்தப் பாடத்தின் உண்மைகளை மீண்டும் ஒருமுறை மதிப்பாய்வு செய்வோம். பாவம் உங்களில் தேவனுடைய சாயலை சிதைத்திருந்தாலும், கர்த்தர் உங்களை ஒரு புதிய சிருஷ்டிப்பாக்கி, உங்களில் ஆவிக்குரிய புதுப்பித்தலின் ஒரு செயல்முறையைத் தொடங்கியுள்ளார். நீங்கள் உண்மையாக மறுபடியும் பிறந்திருந்தால், நீங்கள் இப்போது ஆதாமின் குடும்பத்திலிருந்து வெளியேறி தேவனுடைய குடும்பத்தில் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் “கிறிஸ்துவில்” இருப்பதால், கிறிஸ்தவ சேவையில் மும்முரமாக இருப்பதால் அல்ல, தேவனுக்கு முன்பாக ஒரு பரிபூரண நிலைப்பாட்டைக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். அவருடைய பெரிய தியாக அன்பைப் பாராட்டுவதால் கிறிஸ்துவுக்காக வாழ நீங்கள் உந்துதல் பெற்றிருந்தால், உங்கள் வாழ்க்கைக்காக தேவனுடைய சிறந்ததை நீங்கள் உண்மையாகத் தாகமாயிருக்கலாம். கிறிஸ்துவைப் போன்ற வாழ்க்கை மற்றும் குணாதிசயத்தை ஆற்றலூட்ட உங்கள் உள்ளுக்குள் வசிக்கும், இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட பெலனை அங்கீகரியுங்கள். அவருடைய போதுமான தன்மையையும் நீங்கள் இருக்க வேண்டிய மற்றும் செய்ய வேண்டிய அனைத்திற்கும் பெலனைக் கோருங்கள். கிறிஸ்துவின் ஆவியானவரின் முழுமையான கட்டுப்பாட்டிற்கு ஒவ்வொரு நாளும் தயக்கமின்றி உங்களை அர்ப்பணியுங்கள். பின்னர் உங்கள் முதிர்ச்சி குணாதிசயத்திலும் பலனளிக்கும் ஊழியத்திலும் படிப்படியான வளர்ச்சியின் ஒரு விஷயமாக இருக்கும் என்ற அறிவில் நடவுங்கள்.

இங்கே நீங்கள் எதிர்பார்க்கக்கூடிய சில விஷயங்கள்:

1. தேவனுடன் ஆழமான ஐக்கியம் (1 யோவான் 1:3) கிறிஸ்துவின் அழகைப் பற்றிய அதிகப் பாராட்டுடன் (எபே. 1:17).

2. துன்புறுத்தும் பாவங்கள் மீது தினசரி ஜெயம் (ரோமர் 6:14). இது ஒவ்வொரு விவரத்திலும் பாவமற்ற பரிபூரணம் அல்ல, ஆனால் பலவீனம் மற்றும் சோதனையை தொடர்ந்து ஜெயங்கொள்ளும் ஒரு வாழ்க்கை. தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிதல் ஒரு பிரியமில்லாத வேலையாகக் கருதப்படாது.

3. ஆவியின் கனி மற்றவர்களுக்கு மிகவும் தெளிவாகத் தெரியும். நாம் நம்முடைய சொந்த நற்பண்புகளில் ஈடுபடக்கூடாது, ஆனால் மற்றவர்கள் நம்மில் அன்பையும், மகிழ்ச்சியையும், சமாதானத்தையும், பொறுமையையும், தயவையும், நற்குணத்தையும், விசுவாசத்தையும், சாந்தத்தையும், தன்னடக்கத்தையும் (கலா. 5:22-23) கிறிஸ்துவில் காண்பார்கள்.

4. தேவனுக்கான சேவையில் ஆவிக்குரிய பெலன் இன்னும் தெளிவாகத் தெரியும் (1 தெச. 1:5).

5. ஆவியானவரின் வழிநடத்துதலின் கீழ் நீங்கள் ஜெபிக்கும்போது ஜெப வாழ்க்கையில் ஒரு ஆழம் ஏற்படும் (யூதா 20).

6. வார்த்தை கட்டாய வாசிப்பாக இல்லாமல், உங்கள் வாழ்க்கையில் செழிப்பாக வாழத் தொடங்கும் (கொலோ. 3:16).

இது கர்த்தராகிய இயேசு விசுவாசிகளுக்கு வாக்களித்த வாழ்க்கை. “அவனுடைய உள்ளத்திலிருந்து ஜீவத்தண்ணீருள்ள நதிகள் ஓடும்.”¹ இது ஆவியிலுள்ள வாழ்க்கை, பரிபூரண வாழ்க்கை, அவருடைய மக்கள் அனைவருக்கும், ஒரு சிலருக்கு மட்டுமல்ல.க்கான கேள்விகள்

1.ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவனுக்கும் தேவன் எத்தகைய வாழ்க்கையை வாக்களிக்கிறார் (யோவான் 10:10; 1 யோவான் 2:25)? இந்த வாழ்க்கையை அவன் எப்போது பெறுகிறான் (யோவான் 5:24)?

2.தேவன் வாக்களிக்கும் வாழ்க்கைக்கும் இயேசு கிறிஸ்துவின் நபருக்கும் உள்ள உறவு என்ன?

யோவான் 10:10b

யோவான் 11:25

கொலோசெயர் 3:4

1 யோவான் 5:11-12

1 யோவான் 5:20

இயேசு கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கையின் தரத்தை நீங்கள் எவ்வாறு விவரிப்பீர்கள் (மத்தேயு 3:17; யோவான் 4:34; 5:30; 6:38; 8:29; 16:33; ரோமர் 15:3; எபிரெயர் 2:14; 4:15b)?

3.இதுவரை உங்கள் பதில்களின் அடிப்படையில், “பரிபூரண கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையை” வரையறுக்கவும்.

இது ஒவ்வொரு விசுவாசிக்கும் தேவனுடைய நெறி என்று சொல்வீர்களா? விளக்கவும்.

4.பரிபூரண கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் சில பண்புகள் யாவை?

யோவான் 7:38

யோவான் 15:16

1 கொரிந்தியர் 10:13

கலாத்தியர் 5:22-23

1 யோவான் 2:6

1 யோவான் 5:4

5.ரோமர் 5:12-21ஐப் படியுங்கள். ஆதாம் மற்றும் கிறிஸ்துவுக்கு இடையே ஒரு ஒப்பீடு செய்யுங்கள். ஒவ்வொருவர் மூலமாகவும் ஒரு மனிதன் என்ன பெறுகிறான்?

“ஆதாம் மூலம்”                                                                “கிறிஸ்து மூலம்”

6.இரட்சிப்புக்கு முன் தேவனுடன் நம்முடைய நிலை அல்லது நிலைப்பாடு என்னவாக இருந்தது (எபேசியர் 2:1; 4:18)?

விசுவாசிகளாக தேவனுடன் நம்முடைய நிலைப்பாடு என்ன (எபேசியர் 2:4-6; கொலோசெயர் 3:1-3)?

ஒரு நபர் தேவனுடன் இந்த நிலைப்பாட்டிற்கு எவ்வாறு கொண்டு வரப்படுகிறார் (1 கொரிந்தியர் 1:30)?

7.”கிறிஸ்துவில்” இருப்பது என்றால் என்ன?

“கிறிஸ்துவில்” இருப்பதன் சில ஆசீர்வாதங்கள் அல்லது நன்மைகள் யாவை?

ரோமர் 8:1

2 கொரிந்தியர் 5:17

எபேசியர் 1:3

கொலோசெயர் 2:10

8.விசுவாசிக்குள் யார் வாழ்கிறார்கள் (கலாத்தியர் 2:20; கொலோசெயர் 1:27)?

கிறிஸ்துவுடன் உங்கள் ஐக்கியம் (நீங்கள் கிறிஸ்துவிலும் கிறிஸ்து உங்களிலும்) வெற்றி மற்றும் பரிபூரண வாழ்க்கைக்கு ஒரே அடிப்படையாக எப்படி இருக்கிறது?

9.ஒரு நபர் பரிபூரண கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையை அனுபவிக்காமல் இருப்பதற்கு சில காரணங்கள் யாவை?

1 யோவான் 5:12

மத்தேயு 5:6

எபிரெயர் 11:6

10.உங்கள் வாழ்க்கையை ஆராயுங்கள். தேவன் நோக்கம் கொண்ட வாழ்க்கையை நீங்கள் அனுபவிக்கிறீர்களா? உங்களைத் தடுப்பது எது?

இந்தப் பாடத்தின் உண்மைகள் கர்த்தருக்காகவும் அவருடனான உங்கள் உறவுக்காகவும் உங்கள் பாராட்டுகளை எவ்வாறு அதிகரிக்கின்றன?

கிறிஸ்துவுடன் உங்கள் ஐக்கியத்தின் பார்வையில், நீங்கள் இப்போது எவ்வாறு வாழ வேண்டும் என்பதை விவரிக்கும் ஒரு பத்தியை எழுதுங்கள்.