பாடம் 4 – கிறிஸ்துவுடன் சிலுவையில் அறையப்படுதல்

கிறிஸ்துவுடன் சிலுவையில் அறையப்படுதல்                                                                                    

ரோமர் புத்தகம், இரட்சிப்புக்காக தேவனுடைய வல்லமையாய் இருக்கிற சுவிசேஷத்தின் சிறந்த விளக்கவுரையாகும் (ரோமர் 1:16). இந்த இரட்சிப்பு என்பது, பாவத்தின் சம்பளமாகிய நித்திய மரணத்திலிருந்து (ரோமர் 6:23) நம்மை விடுவிப்பதோடு மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. நாம் ஜீவனின் புதுமையிலே நடக்கும்படிக்கு (ரோமர் 6:4, 22), தேவன் நம்மை பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்தும் விடுவிக்கிறார். கிறிஸ்துவின் மரணம் இந்த இரண்டு விடுதலையையும் நிறைவேற்றியது. அவர் நம்முடைய பாவங்களுக்காக நம்முடைய பதிலாளாக மரித்தார் (ரோமர் 5:8). மேலும் அவர் பாவத்திற்கு மரித்து (ரோமர் 6:10), நம்முடைய பிரதிநிதியாக (மற்றொருவருக்காக செயல்படுபவர்) அதன் வல்லமையை மேற்கொண்டார். பாவத்தின் தண்டனையிலிருந்து இரட்சிக்கப்படுவதற்கு, நாம் கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதலின் மீது முழு நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும் (1 கொரிந்தியர் 15:1-4). அதேபோல, பாவத்தின் கொடுங்கோன்மையிலிருந்து நாம் அனுதினமும் விடுதலை பெறவேண்டுமென்றால், பாவத்தின் வல்லமையின் மேல் கிறிஸ்து நமக்காகப் பெற்ற வெற்றியின் மீது நாம் நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும்.

நீதியான வாழ்க்கை வாழ்வது என்பது, தேவனுக்கு முன்பாக நமக்குக் கிடைத்துள்ள நீதிமான்கள் என்ற நிலைக்குப் பொருத்தமான மற்றும் சரியான பதிலளிப்பாகும். நாம் பாவத்தில் நிலைத்திருக்கக் கூடாது (ரோமர் 6:1-2). ஒருகாலத்தில் பாவத்திற்கு அடிமைகளாய் இருந்த நாம், இப்போது நீதிக்கு அடிமைகளாய் இருக்கிறோம் (ரோமர் 6:17-18). ஆகவே நாம் அதற்கேற்றார் போல வாழ வேண்டும். கிறிஸ்து தமது வெற்றியுள்ள வாழ்க்கை, மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் மூலமாக, நாம் ஜெயமுள்ள மற்றும் நீதியுள்ள வாழ்க்கை வாழ்வதற்குத் தேவையான அனைத்தையும் வழங்கியிருக்கிறார். ரோமர் 6-8 அதிகாரங்களில் தேவன் அழைப்பு விடுக்கும் சில செயல்களுக்கு நாம் தீவிரமாகப் பதிலளிப்பதன் மூலம் இந்த வகையான வாழ்க்கையை நாம் அனுபவிக்கிறோம் அல்லது அதற்குள் பிரவேசிக்கிறோம். இந்தப் பதிலளிப்புகள் நமக்கு நான்கு வார்த்தைகளால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளன: அறிதல் (ரோமர் 6:6), எண்ணுதல் (ரோமர் 6:11), ஒப்புக்கொடுத்தல் (ரோமர் 6:13, 19), மற்றும் சாகடித்தல் (ரோமர் 8:13).

அறிதல்

ஆவிக்குரிய மற்றும் கண்ணுக்குத் தெரியாத காரியங்களைக் குறித்து நாம் எப்படி முழு உறுதியுடன் அறிந்துகொள்ள முடியும்? வெளிப்படுத்தலின் மூலமாக மட்டுமே, அதாவது நம்மால் சுயமாக அறிய முடியாதவற்றை தேவன் தம்முடைய வார்த்தையில் நமக்குச் சொல்வதன் மூலமாக மட்டுமே அறிய முடியும். நம் வாழ்வில் பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்து விடுதலை பெறுவதைக் குறித்து வேதம் என்ன சொல்கிறது? “நாம் இனிப் பாவத்துக்கு ஊழியஞ்செய்யாதபடிக்கு, பாவசரீரம் ஒழிந்துபோகும்பொருட்டாக, நம்முடைய பழைய மனுஷன் அவரோடேகூடச் சிலுவையில் அறையப்பட்டதென்று அறிந்திருக்கிறோம்.“ (ரோமர் 6:6). இந்த வசனத்தைக் கவனமாகச் சிந்தியுங்கள். இங்கே “அறிதல்” என்பது உணர்ச்சியினாலோ அல்லது கற்பனையினாலோ அல்ல, மாறாக தேவன் சொல்வதை உறுதியாக நம்புவதன் மூலம் ஒரு சத்தியத்தைக் குறித்து நிச்சயமாக இருப்பதாகும். நாம் எதை அறிந்திருக்கிறோம்? நம்முடைய பழைய மனுஷன் கிறிஸ்துவுடன் சிலுவையில் அறையப்பட்டான் என்பதே அது. “பழைய மனுஷன்” என்ற பதம் புதிய ஏற்பாட்டில் வேறு இரண்டு இடங்களில் மட்டுமே வருகிறது (எபேசியர் 4:22-24; கொலோசெயர் 3:9-10), அங்கே அது “புதிய மனுஷனோடு” ஒப்பிடப்படுகிறது. “பழைய மனுஷன்” என்பது ஆதாமின் குடும்பத்தில் மறுபிறப்படையாத மக்களாக நாம் இருந்த அனைத்தையும் குறிக்கிறது. இது தீய பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் இச்சைகளால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது என்று சொல்லப்படுகிறது. மாறாக, “புதிய மனுஷன்” என்பது இப்போது நாம் “கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள்” இருக்கிற அனைத்தையும் குறிக்கிறது. இது தேவனுடைய சாயலில், நீதியிலும் மற்றும் பரிசுத்தத்திலும் சிருஷ்டிக்கப்பட்டது. தேவன் தம்முடைய குமாரன் சிலுவையில் அறையப்பட்ட அதே நேரத்திலும் இடத்திலும் நம்முடைய பழைய மனுஷனையும் சிலுவையில் அறைந்தார். பழைய மனுஷன் சிலுவையில் அறையப்பட்டதினால் என்ன நிறைவேறியது? இதன் விளைவாக “பாவச் சரீரம்” (பாவத்திற்கு அடிமைப்பட்ட சரீரம்) செயலிழந்து போனது. எனவே, நாம் இனி பாவத்திற்கு அடிமைகள் அல்ல. நம்மால் இப்போது “ஜீவனின் புதுமையிலே” நடக்க முடியும் (ரோமர் 6:4). இயேசு எப்படி ஒரே தரம் பாவத்திற்கு மரித்தாரோ (ரோமர் 6:10), நாமும் அந்த நேரத்தில் மரித்தோம். இந்தத் தீய சக்தியின் மீதான வெற்றியில் நாம் பிரதிநிதித்துவமாகப் பங்கேற்றோம். நாம் தொடர்ந்து கீழ்நோக்கி இழுக்கப்படாமல் இப்போது தேவனுக்காக வாழ முடியும். நாம் அவரோடும் அவருடைய ஜீவனோடும் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறோம் (ரோமர் 6:5).

கிறிஸ்துவுடனான நம்முடைய ஐக்கியத்தைக் குறித்து தேவன் நாம் அறிய விரும்பும் சத்தியங்களை கவனமாகச் சிந்தியுங்கள்:

1. பாவத்தின் மீதான கிறிஸ்துவின் மரணத்திலும் வெற்றியிலும் நாம் அவருடன் இணைந்திருக்கிறோம்.

1. a) கிறிஸ்து ஒரே தரம் பாவத்திற்கு மரித்தார் (ரோமர் 6:10). பாவம் அரசனாக ஆளுகை செய்யும் இடத்திற்கு அவர் மரித்தார் (ரோமர் 5:21).
2. b) நாம் கிறிஸ்துவுடனேகூட மரித்தோம் (ரோமர் 6:8), அவரோடேகூடச் சிலுவையில் அறையப்பட்டோம் (கலாத்தியர் 2:20). “எல்லாருக்காகவும் ஒருவரே மரித்திருக்க, எல்லாரும் மரித்தார்கள்” என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் (2 கொரிந்தியர் 5:14).
3. c) கிறிஸ்து ஒரே தரம் பாவத்திற்கு மரித்தபடியாலும், நாம் அவருடன் மரித்தபடியாலும், நாமும் பாவத்திற்கு மரித்து, அதன் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டிருக்கிறோம் (ரோமர் 6:2, 6-7, 18, 22). இங்கே “பாவம்” என்றால் என்ன? இது நமக்குள்ளே இருக்கிற பாவம், இன்னும் மீட்கப்படாத நம் சரீரங்களுக்குள் செயல்படும் ஒரு தீய கொள்கை (ரோமர் 7:17, 20, 23). கிறிஸ்தவர்கள் பாவம் செய்வது வெளிப்படையாகத் தெரியும் போது, “விடுவிக்கப்பட்டார்கள்” என்று சொல்வதன் அர்த்தம் என்ன? பாவத்திற்கு அடிமைகளாக நம்மைப் பிடித்து வைத்திருந்த சங்கிலிகளை கிறிஸ்து உடைத்தார் (ரோமர் 6:6). நமக்குள்ளே இருக்கிற பாவம் இன்னும் இருக்கிறது மற்றும் நம்முடைய சாவுக்கு ஏதுவான சரீரங்கள் மூலம் நம்மைக் கட்டுப்படுத்த முயல்கிறது (ரோமர் 6:12), ஆனால் நாம் இனி அதற்கு அடிமைகள் அல்ல. பாவத்துடனான நம் உறவு மாறிவிட்டது.

1. கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலிலும் தற்போதைய ஜீவனிலும் நாம் அவருடன் இணைந்திருக்கிறோம்.

1. a) கிறிஸ்து மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பப்பட்டார் (ரோமர் 6:4, 9). இதன் விளைவாக, “அவர் பிழைத்திருக்கிறது தேவனுக்காகப் பிழைத்திருக்கிறார்” (ரோமர் 6:10), அங்கே தேவன் மட்டுமே ஆளுகை செய்கிறார்.

b). நாம் அவருடைய மரணத்தின் சாயலில் இணைக்கப்பட்டிருப்போமானால், அவர் உயிர்த்தெழுதலின் சாயலிலும் இணைக்கப்பட்டிருப்போம்.

1. c) எனவே, நாம் அவருடைய தற்போதைய உயிர்த்தெழுதல் ஜீவனில் பங்கு கொள்கிறோம், இதனால் நாம் ஜீவனின் புதுமையிலே நடக்க முடியும். அவர் இப்போது தனது எதிரிகளுக்கு எஜமானாக இருக்கிறார், எனவே நாமும் அவர் மூலமாக நம் எதிரிகளுக்கு எஜமானாக இருக்க முடியும் (ரோமர் 6:9-10). அவரைப் பற்றி எது உண்மையாக இருக்கிறதோ, அது நமக்கும் உண்மையாக இருக்கிறது, ஏனென்றால் நாம் அவருக்குள் இருக்கிறோம். மேலும், நமக்குள் செயல்பட அவருடைய உயிர்த்தெழுதலின் வல்லமை உள்ளது (எபேசியர் 1:19-20; பிலிப்பியர் 2:13; 3:10).

கிறிஸ்துவுடனான நம் ஐக்கியத்தின் உண்மையை நாம் அறிந்து புரிந்து கொள்ளும்போது, “கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள்” நாம் யார் என்பதையும் நமக்கு என்ன இருக்கிறது என்பதையும் உணரும்போது, “பாவத்துக்கு மரித்த நாம் இனி அதிலே எப்படிப் பிழைப்போம்?” (ரோமர் 6:2) என்று நாம் முடிவு செய்ய வேண்டும். இதற்குப் பொருத்தமான ஒரே பதில் என்னவென்றால், நாம் உண்மையில் கிறிஸ்துவுக்குள் யாராக இருக்கிறோமோ, அதற்கு ஏற்றவாறு அன்றாட வாழ்க்கையில் இருக்கும்படி நம் இதயங்களையும் மனங்களையும் செலுத்துவதே ஆகும் (கொலோசெயர் 3:1-3).

எண்ணுங்கள்

வெளிப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் விடுதலையளிக்கும் இந்த சத்தியங்களை நம் தனிப்பட்ட அனுபவமாக மாற்றுவது அவசியம். சத்தியம் எப்போதும் நாம் வாழும் விதத்தில் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். தேவன் தம்முடைய வார்த்தையில் நமக்கு வெளிப்படுத்தியதை உறுதியாக நம்பி, பின்னர் அதன்படி செயல்படுவதன் மூலம் இது நிறைவேற்றப்படுகிறது.

கிறிஸ்து மரித்த மரணத்தை பாவத்திற்கு மரித்தார் என்றும், இப்போது அவர் வாழும் ஜீவனை தேவனுக்காக வாழ்கிறார் என்றும் தேவன் நமக்குச் சொல்கிறார் (ரோமர் 6:10). பின்னர் அவர் நமக்கு புத்திசொல்லுகிறார்: “அப்படியே நீங்களும், உங்களை பாவத்திற்கு மரித்தவர்களாகவும், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவுக்குள் தேவனுக்கென்று பிழைத்திருக்கிறவர்களாகவும் எண்ணிக்கொள்ளுங்கள்.“ (ரோமர் 6:11). இங்கே, ஒன்றைக் குறித்து அது கிறிஸ்துவுக்கு உண்மையாய் இருப்பதாலும், நாம் கிறிஸ்துவுடன் இணைக்கப்பட்டிருப்பதாலும், அதை நம்மைக் குறித்த உண்மையாகவே எண்ணிக்கொள்ள (கணக்கிட) அவர் அழைக்கிறார். கிறிஸ்துவைக் குறித்து எது உண்மை? அவரது மரணத்தில், பாவம் ஆண்ட ராஜ்யத்திற்கு அவர் மரித்தார். அவர் பாவத்தின் எந்தவொரு அதிகாரத்தையும் முறியடித்தார். இப்போது அவர் தேவனுக்காக, தேவன் ஆளுகை செய்யும் இடத்தில் வாழ்கிறார். இவை கிறிஸ்துவுக்கு உண்மையானவை. எனவே, அவருடனான நம் ஐக்கியத்தின் மூலம் அவை நமக்கும் உண்மையாகும். நாம் “கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள்” இருப்பதால் “பாவத்திற்கு மரித்திருக்கிறோம்”. சிலுவையில் அவருடைய மரணத்தில் நாம் இணைக்கப்பட்டோம் (ரோமர் 6:3, 5). நம்முடைய பிரதிநிதியாக, அவர் நமக்காக செயல்பட்டார். எனவே பாவத்துடனான நம் உறவு இப்போது அவருடையது போலவே இருக்கிறது. அதேபோல், நாம் “கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள்” இருப்பதால் “தேவனுக்குப் பிழைத்திருக்கிறோம்”. தேவன் “கிறிஸ்துவுடனேகூட நம்மை உயிர்ப்பித்து… அவரோடேகூட எழுப்பி, கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் பரலோகத்திலே அவரோடேகூட உட்காரவும் செய்தார்” (எபேசியர் 2:5-6). நம்முடைய குடியிருப்பு பரலோகத்தில் இருக்கிறது. தேவன் ஆளுகை செய்யும் மற்றும் கிருபை நீதியின் மூலமாக ஆளுகை செய்யும் முற்றிலும் புதிய ராஜ்யத்தில் நாம் இப்போது நம் வாழ்க்கையை வாழ்கிறோம் (ரோமர் 5:21; கொலோசெயர் 1:13).

நாம் பாவத்திற்கு மரித்துவிட்டோம், இப்போது அவருக்குப் பிழைத்திருக்கிறோம் என்பதற்கு தேவனுடைய வார்த்தை நமக்கு ஆதாரமாக இருக்கிறது. நம்முடைய புலன்களோ உணர்வுகளோ ஒத்துக்கொண்டாலும் இல்லாவிட்டாலும், அதை நம்மைக் குறித்த உண்மையாக நாம் கருத வேண்டும். தேவன் நம்மிடம் “இது உண்மை என்று பாவனை செய்யுங்கள்” என்று சொல்லவில்லை. இது உண்மை! “பழைய மனுஷனை சிலுவையில் அறையுங்கள்” என்றோ அல்லது “உங்களைப் பாவத்திற்கு மரித்தவர்களாகவும் எனக்குப் பிழைத்தவர்களாகவும் ஆக்குங்கள்” என்றோ அவர் நம்மிடம் சொல்லவில்லை. அது 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கல்வாரியில் செய்யப்பட்டது! அவர் நம்மிடம் சொல்வதின் அர்த்தம்: “என்னுடைய மகிமையான குமாரனுடன் உங்களை இணைக்கப்பட்டவர்களாகப் பாருங்கள், மேலும் அவருக்குள் நீங்கள் யாராக இருக்கிறீர்களோ – அதாவது பாவத்திற்கு மரித்தவர்களாகவும் எனக்குப் பிழைத்தவர்களாகவும் – உங்களைக் கருதுங்கள்”. பாவத்தின் தண்டனையிலிருந்து இரட்சிக்கப்பட நாம் எப்படி சுவிசேஷத்தை விசுவாசித்தோமோ, அப்படியே பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்து விடுதலை பெற கிறிஸ்துவுக்குள் நாம் யாராக இருக்கிறோம் என்பதைப் பற்றி தேவன் சொல்வதை இப்போது நாம் விசுவாசிக்க வேண்டும். இரண்டு விடுதலையும் செயலார்ந்த விசுவாசத்தின் மூலமே வருகிறது, அது பார்வையினாலோ உணர்வினாலோ அல்ல.

ஒப்புக்கொடுங்கள்

இந்த முக்கியமான சத்தியங்களை அறிந்துகொள்வதுடனோ அல்லது அவற்றை விசுவாசத்தினால் எண்ணிக்கொள்வதுடனோ நாம் நின்றுவிடக்கூடாது. நாம் அறிந்த மற்றும் உண்மை என்று எண்ணியவற்றுக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக நாம் செய்ய வேண்டிய ஒரு கட்டளையை தேவன் நமக்குத் தருகிறார். “ ஆகையால், நீங்கள் சரீர இச்சைகளின்படி பாவத்திற்குக் கீழ்ப்படியத்தக்கதாக, சாவுக்கேதுவான உங்கள் சரீரத்தில் பாவம் ஆளாதிருப்பதாக. நீங்கள்  உங்கள் அவயவங்களை அநீதியின் ஆயுதங்களாகப் பாவத்திற்கு ஒப்புக்கொடாமல், உங்களை மரித்தோரிலிருந்து பிழைத்திருக்கிறவர்களாக தேவனுக்கு ஒப்புக்கொடுத்து, உங்கள் அவயவங்களை நீதிக்குரிய ஆயுதங்களாக தேவனுக்கு ஒப்புக்கொடுங்கள்.“ (ரோமர் 6:12-13). இது நம்முடைய சித்தத்திற்கு விடப்படும் வேண்டுகோள். இது எதிர்மறையான மற்றும் நேர்மறையான அம்சங்களைக் கொண்டிருப்பதை கவனியுங்கள்.

எதிர்மறையாக, நம் சரீரங்களில் பாவம் ஆளுகை செய்ய அனுமதிக்கக்கூடாது என்று நாம் அறிவுறுத்தப்படுகிறோம். பாவம் ஒரு தீய கொள்கையாகவும் வல்லமையாகவும் நம்முடைய சாவுக்கு ஏதுவான, இன்னும் மீட்கப்படாத சரீரங்களுக்குள் இருக்கிறது. அது அவற்றை ஆதிக்கம் செலுத்த முயல்கிறது. நம்முடைய சித்தத்தின் உறுதியான மற்றும் தொடர்ச்சியான செயல்பாட்டின் மூலம், நாம் அதை அனுமதிக்கக்கூடாது. நாம் பாவத்தை தீவிரமாக எதிர்த்துப் போராட வேண்டும். மேலும், நமக்கு எதிராக செயல்பட பாவத்திற்கு ஒரு சிறிய இடத்தைக் கூட நாம் கொடுக்கக்கூடாது. நம்முடைய சரீரத்தின் எந்த அவயவத்தையும் அதன் அநீதியான பயன்பாட்டிற்காக பாவத்திற்கு ஒப்புக்கொடுக்கக்கூடாது. “ஒப்புக்கொடுங்கள்” என்ற சொல்லுக்கு “பயன்பாட்டிற்கு விடுங்கள்” அல்லது “இணங்குங்கள்” என்று பொருள். “அவயவம்” என்ற வார்த்தை கைகள், கண்கள் மற்றும் மனம் போன்ற உடல் பாகங்களையும், உடலின் திறன்களையும் சக்திகளையும் குறிக்கிறது. பாவம் நம் அவயவங்களை அநீதியின் ஆயுதங்களாகப் பயன்படுத்த முயல்கிறது, ஆனால் அது அவ்வாறு செய்ய நாம் எந்த இடத்தையும் கொடுக்கக்கூடாது. இந்த அறிவுரைக்குக் கீழ்ப்படிய நமக்குத் திறன் உள்ளது, ஏனென்றால் அடிமை எஜமான் என்ற பாவத்துடனான நம் உறவு முடிந்துவிட்டது. நாம் “பாவத்தினின்று விடுதலையாக்கப்பட்டு, தேவனுக்கு அடிமைகளானோம்” (ரோமர் 6:22).

நேர்மறையான அம்சத்தில், நம்மை அவருக்கு ஒப்புக்கொடுக்கவும் அர்ப்பணிக்கவும் தேவன் நமக்குக் கட்டளையிடுகிறார். மரித்தோரிலிருந்து பிழைத்திருக்கிறவர்களாக, நாம் இப்போது அவருடைய அடிமைகள், எனவே நம்மையும் நம் சரீர அவயவங்களையும் முழுமையாக அவருடைய சேவைக்கு ஒப்புக்கொடுக்கிறோம். நம் அவயவங்கள் ஒரு காலத்தில் அநீதியான நோக்கங்களுக்காக பாவத்திற்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டன; அதை எப்படிச் செய்வது என்று யாரும் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால் இப்போது நாம் புதிய சிருஷ்டிகள், புதிய வாழ்க்கை மற்றும் புதிய எஜமானனைக் கொண்டிருக்கிறோம் (2 கொரிந்தியர் 5:17; ரோமர் 6:16-18). நம்முடைய புதிய எஜமானராக தேவனுக்கு ஒவ்வொரு கணமும் கீழ்ப்படிய நாம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். நாம் ஒரு காலத்தில் பாவத்திற்கு எவ்வளவு தீவிரத்துடனும் ஆர்வத்துடனும் ஊழியம் செய்தோமோ, அதே தீவிரத்துடனும் ஆர்வத்துடனும் நாம் அவருக்குக் கிடைக்கக்கூடியவர்களாகவும் அவருக்கு ஊழியம் செய்பவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். “அக்கிரமத்தை நடப்பிக்கும்படி முன்னே நீங்கள் உங்கள் அவயவங்களை அசுத்தத்திற்கும் அக்கிரமத்திற்கும் அடிமைகளாக ஒப்புக்கொடுத்ததுபோல, இப்பொழுது பரிசுத்தமானதை நடப்பிக்கும்படி உங்கள் அவயவங்களை நீதிக்கு அடிமைகளாக ஒப்புக்கொடுங்கள்.“ (ரோமர் 6:19).

நம்மையும் நம் அவயவங்களையும் முழுமையாகத் தேவனுடைய பயன்பாட்டிற்கு ஒப்புக்கொடுப்பதை விடப் பொருத்தமானது எதுவுமில்லை? நாம் நம்முடையவர்களல்ல (1 கொரிந்தியர் 6:19-20). தேவன் தம்முடைய குமாரனின் இரத்தம் என்ற மிகப்பெரிய விலையைக் கொடுத்து நம்மை வாங்கியிருக்கிறார் (1 பேதுரு 1:18-19). “ பிழைத்திருக்கிறவர்கள் இனித் தங்களுக்கென்று பிழைத்திராமல், தங்களுக்காக மரித்து எழுந்தவருக்கென்று பிழைத்திருக்கும்படி, அவர் எல்லாருக்காகவும் மரித்தாரென்றும் நிதானிக்கிறோம்.“ (2 கொரிந்தியர் 5:15). மேலும், கிறிஸ்துவின் மரணத்திலும் உயிர்த்தெழுதலிலும் அவருடன் நமக்குள்ள ஐக்கியத்தின் சத்தியத்தை நாம் அறிந்து, நம்மைப் பாவத்திற்கு மரித்தவர்களாகவும் தேவனுக்குப் பிழைத்தவர்களாகவும் எண்ணும்போது, நம் அவயவங்களை இனி பாவத்திற்கு அல்ல, தேவனுக்கே ஒப்புக்கொடுப்பது நியாயமானது. நம்முடைய சித்தத்தின் வேண்டுமென்றே செய்யப்படும் ஒரு செயலின் மூலம், நாம் தொடர்ந்து நம் வாழ்க்கையை முழுமையாக அவருடைய வசம் வைக்க வேண்டும். இதன் முடிவு பரிசுத்தமான மற்றும் வெற்றிகரமான கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையாக இருக்கும்.

சாகடியுங்கள்

உள்ளான பாவத்தை எதிர்த்துத் தீவிரமாகப் போரிடுவதற்கும், நம்மை முழுமையாக தேவனுக்கு ஒப்புக்கொடுப்பதற்குமான ஊக்கம் ரோமர் 6:14-ல் சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது: ” நீங்கள் நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழ்ப்பட்டிராமல் கிருபைக்குக் கீழ்ப்பட்டிருக்கிறபடியால், பாவம் உங்களை மேற்கொள்ளமாட்டாது.“ பாவம் நம்மீது கொடுங்கோலனாக ஆட்சி செய்யாது என்பதற்குக் கொடுக்கப்பட்ட உத்தரவாதம் அல்லது காரணத்தை நன்றாகக் கவனியுங்கள். வாழ்க்கையின் ஒரு புதிய விதி அல்லது கொள்கை இப்போது செயல்படுகிறது. நாம் நியாயப்பிரமாணத்தின் கீழ் இல்லை, ஆனால் கிருபையின் கீழ் இருக்கிறோம். இதன் பொருள் என்ன என்பதைச் சிந்திப்போம்.

இரட்சிக்கப்படாத மக்களாக – அதாவது “மாம்சத்திற்குட்பட்டவர்களாக” (ரோமர் 7:5; 8:9) இருந்தபோது – நாம் நியாயப்பிரமாணத்தின் கீழ் இருந்தோம். நம்முடைய செயல்கள் அல்லது கிரியைகள் மூலம் தேவனுடைய தயவைப் பெற முயன்றோம். இருப்பினும், எந்த வகையான சட்டமும், மோசேயின் நியாயப்பிரமாணம் கூட, பாவத்தின் வல்லமை மற்றும் அடிமைத்தனத்திலிருந்து நம்மை ஒருபோதும் விடுவிக்க முடியாது. பரிசுத்த வாழ்க்கையை வாழவோ அல்லது ஆவிக்குரிய தன்மையை உருவாக்கவோ அது நமக்கு உதவ முடியாது. அது ஒருபோதும் உயிரைக் கொடுக்க முடியாது (கலாத்தியர் 3:21). “இப்படியிருக்க, பாவத்தை அறிகிற அறிவு நியாயப்பிரமாணத்தினால் வருகிறபடியால், எந்த மனுஷனும் நியாயப்பிரமாணத்தின் கிரியையினாலே தேவனுக்கு முன்பாக நீதிமானாக்கப்படுவதில்லை.“ (ரோமர் 3:20). தேவனுடைய பரிசுத்த நியாயப்பிரமாணத்தின் நோக்கம், நம்மைக் குற்றவாளிகள் என்று தீர்ப்பதும், பாவத்தின் மிக மோசமான தன்மையை நமக்குக் காட்டுவதுமே ஆகும் (ரோமர் 7:13). “ இலவசமாய் அவருடைய கிருபையினாலே கிறிஸ்து இயேசுவிலுள்ள மீட்பைக்கொண்டு நீதிமான்களாக்கப்படுகிறார்கள்;“ (கலாத்தியர் 3:24). இது ஒருபோதும் பாவத்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து நம்மை விடுவிப்பதற்காக அமைக்கப்பட்டதல்ல. உண்மையில், நாம் “மாம்சத்தில்” இருந்தபோது, நியாயப்பிரமாணம் பாவத்தை மேலும் தூண்டிவிட்டது. பாவம் நியாயப்பிரமாணத்தின் மூலம் நமக்கு விரோதமாய்ச் சமயம் பார்த்து, எல்லாவிதமான இச்சைகளையும் உண்டாக்கி, மரணமாகிய கனியைக் கொடுத்தது (ரோமர் 7:5, 8, 11).

ஆனால் இப்போது கிறிஸ்தவர்களாக – அதாவது “ஆவிக்குட்பட்டவர்களாக” (ரோமர் 8:9) – நியாயப்பிரமாணத்துடனான நம் முந்தைய உறவு இனி இல்லை. கிறிஸ்துவின் மரணத்தில் அவருடன் இணைந்ததன் மூலம், நியாயப்பிரமாணத்துடனான நமது பலனற்ற திருமண பந்தத்திலிருந்து நாம் விடுவிக்கப்பட்டோம் (ரோமர் 7:1-6). நாம் தேவனுக்காகக் கனி கொடுக்கும்படியாகவும் (ரோமர் 7:4), “எழுத்தின் பழைமையின்படியல்ல, ஆவியின் புதுமையின்படி” (ரோமர் 7:6) அவருக்கு ஊழியம் செய்யும்படியாகவும் நாம் கிறிஸ்துவுடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். நியாயப்பிரமாணம் “மாம்சத்தினாலே பலவீனமாயிருந்தபடியால்” (ரோமர் 8:3) நம்மைக் குற்றமற்றவர்களாக்கவோ பரிசுத்தப்படுத்தவோ முடியவில்லை. அது ஆக்கினைத்தீர்ப்பையும் மரணத்தையும் மட்டுமே கொண்டு வந்தது. எனவே, நியாயப்பிரமாணத்தால் செய்ய முடியாததை, கிறிஸ்து சிலுவையில் செய்தார். “பாவத்தினாலே மாம்சத்திலே ஆக்கினைத்தீர்ப்புக் கொடுத்தார். அதினால் மாம்சத்தின்படி நடவாமல் ஆவியின்படி நடக்கிற நம்மிடத்தில் நியாயப்பிரமாணத்தின் நீதி நிறைவேறும்படிக்கே அப்படிச் செய்தார்” (ரோமர் 8:3-4). நாம் கிறிஸ்துவுக்குள் இருப்பதால் நமக்கு ஆக்கினைத்தீர்ப்பு இல்லை, மேலும் “பாவ மரணங்களின் பிரமாணத்தினின்று” நாம் விடுதலையாக்கப்பட்டிருக்கிறோம் (ரோமர் 8:1-2). நாம் இப்போது தேவனுடைய கிருபையின் ஆட்சியின் கீழ் இருக்கிறோம். தேவன், தமக்குள் வாசம் செய்யும் ஆவியானவரால், அவருக்குப் பிரியமான வழியில் வாழ நமக்கு உதவுகிறார். நாம் நம்முடைய சொந்த பலத்திற்கு விடப்படவில்லை; தேவனுடைய வல்லமை நமக்குள் கிரியை செய்கிறது (பிலிப்பியர் 2:13). இந்த வல்லமை இல்லாமல் பரிசுத்த வாழ்க்கை வாழ நாம் போராடினால், நம் சொந்த ஆற்றலில் நியாயப்பிரமாணத்தைக் கடைப்பிடிக்க முயன்றால், நாம் மோசமான தோல்வியையும் விரக்தியையும் சந்திப்போம் (ரோமர் 7:14-25). நிச்சயமாக அது தேவன் விரும்புவது அல்ல.

கிறிஸ்தவருக்கும் கிறிஸ்தவர் அல்லாதவருக்கும் இடையே உள்ள அப்பட்டமான வேறுபாட்டைக் கவனியுங்கள் (ரோமர் 8:4-11). இரட்சிக்கப்படாதவர்கள் “மாம்சத்தின்படி நடக்கிறவர்கள்”, “மாம்சத்தின்படி இருக்கிறவர்கள்”, மற்றும் “மாம்சத்துக்குட்பட்டவர்கள்” என்று விவரிக்கப்படுகிறார்கள். இந்தச் சூழலில், “மாம்சம்” என்பது மனிதனின் மறுபிறப்படையாத நிலையைக் குறிக்கிறது. அவன் தேவனுடைய ஜீவனுக்கு அந்நியனாக இருக்கிறான். அவன் பரிசுத்த ஆவியானவர் இல்லாமல் தன் வாழ்க்கையை வாழ்கிறான். அவன் “மாம்சத்துக்குரியவைகளை” சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கிறான், அவனது எண்ணங்களும் செயல்களும் “மாம்சத்தின் இச்சை, கண்களின் இச்சை, ஜீவனத்தின் பெருமை” (1 யோவான் 2:16) ஆகியவற்றால் ஆளப்படுகின்றன. அவனது விழுந்துபோன, சீர்கெட்ட மற்றும் மறுபிறப்படையாத மனித இயல்பு அவன் வாழும் விதத்தை ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. அவன் தேவனுக்கு விரோதமாக இருக்கிறான், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழ்ப்படிய முடியவில்லை, தேவனைப் பிரியப்படுத்தவும் முடியாது. ஆனால் பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்குள் வாசமாயிருந்தால், நாம் “மாம்சத்துக்குட்பட்டவர்களாயிராமல் ஆவிக்குட்பட்டவர்களாயிருக்கிறோம்” (ரோமர் 8:9). நாம் “ஆவியின்படி நடக்கிறவர்கள்” என்று விவரிக்கப்படுகிறோம். நம் வாழ்வின் பொதுவான தொனியும் தன்மையும் நாம் ஆவியானவரால் தொடர்ந்து கட்டுப்படுத்தப்பட்டு பலப்படுத்தப்படுகிறோம் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. கிறிஸ்து நமக்குள் இருக்கிறார். நம் சரீரங்கள் இன்னும் மீட்கப்படாததால், உள்ளான பாவத்தின் காரணமாக தேவனைப் பொறுத்தவரை மரித்தவைகளாய் இருக்கின்றன, ஆனால் நம் ஆவி உயிருள்ளதாக இருக்கிறது (ரோமர் 8:10; எபேசியர் 2:1). ஆவியானவர் நமக்கு உதவியாளராகவும், ஒரு நாள் தேவன் நம்முடைய சாவுக்கு ஏதுவான சரீரங்களை உயிர்ப்பிப்பார் என்பதற்கான உத்தரவாதமாகவும் நமக்குள் வசிக்கிறார் (ரோமர் 8:11; 1 கொரிந்தியர் 15:35-57). இந்தக் காரணத்தினால், “நம்முடைய சரீரமீட்பாகிய புத்திரசுவிகாரம் வருமென்று” (ரோமர் 8:23) நாம் ஆவலோடே காத்திருக்கிறோம். அப்போது நாம் பாவத்தின் இருப்பிலிருந்தே இறுதியாக விடுபடுவோம்!

ஆகவே, நாம் நியாயப்பிரமாணத்தின் கீழ் இல்லை, கிருபையின் கீழ் இருக்கிறோம் என்பதைப் பார்க்கும்போது, நாம் என்ன முடிவுக்கு வர வேண்டும்? கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் யாரென்பதின் வெளிச்சத்தில் நாம் எப்படி வாழ வேண்டும்? தேவனுடைய வார்த்தை என்ன சொல்கிறது என்பதைக் கேளுங்கள்! “ஆகையால் சகோதரரே, மாம்சத்தின்படி பிழைப்பதற்கு நாம் மாம்சத்துக்குக் கடனாளிகளல்ல. மாம்சத்தின்படி பிழைத்தால் சாவீர்கள்; ஆவியினாலே சரீரத்தின் செய்கைகளை அழித்தால் பிழைப்பீர்கள்.“ (ரோமர் 8:12-13). நாம் இரட்சிக்கப்படுவதற்கு முன்பு வாழ்ந்தது போல வாழ்வதற்கு நாம் கடனாளிகள் அல்ல. மாறாக நாம் கிருபைக்குக் கடனாளிகள். அவருக்காக வாழ்வதற்கு நாம் கிறிஸ்துவுக்குக் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம். கிறிஸ்துவுடனான நம் ஐக்கியத்தின் மூலம் நாம் யார் மற்றும் நமக்கு என்ன இருக்கிறது என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். கிறிஸ்து நம்மை தேவனிடத்தில் ஒரு மகிமையான புதிய நிலைக்குக் கொண்டு வந்துள்ளார், மேலும் பாவத்தின் மீதான வெற்றிகரமான வாழ்க்கைக்கு ஒவ்வொரு ஏற்பாட்டையும் செய்துள்ளார். நாம் இப்போது ஆவியின் சாம்ராஜ்யத்தில் வாழ்கிறோம். நாம் தேவனுக்குப் பிழைத்திருக்கிறோம். கிறிஸ்து நமக்குள் வசிக்கிறார். இவைகளைக் கருத்தில் கொண்டு, நாம் இன்னும் “மாம்சத்தில்” இருப்பதைப் போல எப்படித் தொடர்ந்து வாழ முடியும்? அத்தகைய போக்கு கிறிஸ்துவுக்குள் நாம் யாராக இருக்கிறோம் என்பதற்கு முற்றிலும் முரணானது.

மாறாக, ஆவியானவரின் பலத்தினாலும் உதவியினாலும், நாம் “சரீரத்தின் செய்கைகளை அழித்துக்கொண்டிருக்க” வேண்டும். இது நாம் எடுக்கும் ஒரு நடவடிக்கை என்பதைக் கவனியுங்கள். “தேவனிடம் சரணடையுங்கள்” அல்லது “அவருக்குள் நிலைத்திருங்கள்” அல்லது “முயற்சி செய்வதை நிறுத்திவிடுங்கள்” பின்னர் “தேவன் நமக்காக வெற்றியைப் பெறுவார்” என்று வேதாகமம் எங்கும் கற்பிக்கவில்லை. தேவனுடைய கிருபை அல்லது வல்லமையினால் நடவடிக்கை எடுக்கும்படி வேதம் எல்லா இடங்களிலும் நமக்கு அறிவுறுத்துகிறது மற்றும் கட்டளையிடுகிறது. வெற்றிகரமான கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் பொறுப்பிலிருந்து நாம் விடுவிக்கப்படவில்லை. மேலும், நாம் மோதல்களையும் போராட்டங்களையும் அனுபவிக்க மாட்டோம் அல்லது எதிர்பார்க்கக்கூடாது என்று வேதம் போதிக்கவில்லை. தேவனுடைய சர்வாயுதவர்க்கத்தை நாம் தரித்துக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு ஆவிக்குரிய யுத்தத்திற்கு நாம் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம் (எபேசியர் 6:10-20). நாம் கிறிஸ்துவைத் தரித்துக்கொண்டு, மாம்சத்திற்கு ஏதுவாக எதையும் செய்யாதிருக்க வேண்டும் (ரோமர் 13:14). ஆத்துமாவுக்கு விரோதமாய்ப் போர்செய்கிற மாம்ச இச்சைகளை விட்டு நாம் விலகியிருக்க வேண்டும் (1 பேதுரு 2:11). நம் சரீரத்தை ஒடுக்கிக் கீழ்ப்படுத்த வேண்டும் (1 கொரிந்தியர் 9:27). பரிசுத்த ஆவியானவரால் பலப்படுத்தப்பட்டு, நாம் தொடர்ந்து பாவத்திற்கு எதிராகப் போரிட வேண்டும் மற்றும் நம்முடைய சாவுக்கு ஏதுவான சரீரங்களில் அதன் வெளிப்பாடுகளைச் சாகடிக்க வேண்டும். இதன் அர்த்தம், நிச்சயமாக, நாம் ஆவியானவருக்கு இசைந்து நடப்பதும் (கலாத்தியர் 5:25), நடவடிக்கை எடுக்க அவர் நமக்குள் தரும் தூண்டுதல்களை அவித்துப்போடாமல் இருப்பதும் ஆகும் (1 தெசலோனிக்கேயர் 5:19).

முடிவுரை

வெற்றிகரமான மற்றும் பரிசுத்தமான கிறிஸ்தவ வாழ்க்கைக்கு வேதாகம வழி இதுவே:

1. அறிந்து கொள்ளுங்கள்: கிறிஸ்துவுடனான உங்கள் ஐக்கியத்தின் உண்மையை அறிந்து கொள்ளுங்கள் (ரோமர் 6:3-10). அவருடைய மரணம், அடக்கம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதலில் நீங்கள் அவருடன் இணைக்கப்பட்டீர்கள். நீங்கள் இனி பாவத்திற்கு ஊழியம் செய்யாதபடிக்கு, உங்கள் பழைய மனுஷன் அவருடன் சிலுவையில் அறையப்பட்டான், உங்கள் பாவ சரீரம் செயலிழக்கச் செய்யப்பட்டது.

1. எண்ணுங்கள்: நீங்கள் உண்மையில் யாராக இருக்கிறீர்களோ – அதாவது பாவத்திற்கு மரித்தவராகவும் தேவனுக்குப் பிழைத்தவராகவும் – உங்களை எண்ணிக்கொள்ளுங்கள் (ரோமர் 6:11). கிறிஸ்து பாவத்திற்கு மரித்தார், இப்போது தேவனுக்காக வாழ்கிறார். இது உங்களுக்கும் பொருந்தும்.
2. ஒப்புக்கொடுங்கள்: மரித்தோரிலிருந்து பிழைத்தவரைப் போல உங்களைத் தொடர்ந்து தேவனுக்கு ஒப்புக்கொடுங்கள் (ரோமர் 6:13). இனி உங்கள் சரீரத்தின் அவயவங்களையும் திறன்களையும் பாவத்திற்கு ஒப்புக்கொடுக்காமல், வழக்கமாக அவற்றை தேவனுடைய பயன்பாட்டிற்கு ஒப்புக்கொடுங்கள். உங்கள் சாவுக்கு ஏதுவான சரீரத்தில் பாவம் ஆளுகை செய்ய விடாதீர்கள் (ரோமர் 6:12).
3. சாகடியுங்கள்: சரீரத்தின் பாவச் செயல்களைச் சாகடியுங்கள் (ரோமர் 8:13). நீங்கள் நியாயப்பிரமாணத்தின் கீழ் இல்லை, கிருபையின் கீழ் இருக்கிறீர்கள் என்பதை அங்கீகரியுங்கள். அவருக்குக் கீழ்ப்படியவும் அவரைப் பிரியப்படுத்தவும் தேவன் உங்களுக்குத் தமது பலத்தைத் தருகிறார். இந்த பலத்தில், உள்ளான பாவத்தின் மாம்ச ஆசைகளுக்கும் செயல்களுக்கும் எதிராகப் போர் செய்யுங்கள்.

இது இயந்திரத்தனமாகப் பின்பற்ற வேண்டிய படிகளின் வரிசை அல்ல. மாறாக, கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் நீங்கள் யாராக இருக்கிறீர்கள் மற்றும் உங்களுக்கு என்ன இருக்கிறது என்பதற்கு இணங்க தொடர்ந்து வாழ்வதற்கான அழைப்பு இதுவாகும். உங்கள் பரிசுத்தமாக்கலுக்காக தேவன் செய்துள்ள அற்புதமான ஏற்பாட்டை அங்கீகரியுங்கள். பாவத்தை ஈவிரக்கமின்றி கையாளுங்கள் மற்றும் ஆவியானவரின் உதவியுடன் பரிசுத்தத்திற்காகப் போராடுங்கள். அப்போது நீங்கள் “இயேசு கிறிஸ்து என்னும் ஒருவராலே ஜீவனை அடைந்து ஆளுவீர்கள்” (ரோமர் 5:17).

பாடம் 4 ற்க்கான கேள்விகள்

ரோமர் 6 முதல் 8:13 வரை பலமுறை படித்து, பின்னர் அந்தப் பகுதியை கவனமாக ஆராய்ந்து, கீழ்க்கண்ட கேள்விகளுக்கு உங்கள் சொந்த வார்த்தைகளில் பதிலளிக்கவும்.

1.கிறிஸ்துவுக்குள் “ஞானஸ்நானம்” பெற்றதால் அல்லது அவருடன் இணைக்கப்பட்டதால் அனைத்து கிறிஸ்தவர்களும் கிறிஸ்துவுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் அனுபவங்களைப் பட்டியலிடுங்கள் (6:3-5).

2.ஒவ்வொரு விசுவாசியும் அறிந்திருக்க வேண்டும் என்று அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் என்ன சொல்கிறார் (6:6)?

நம்முடைய “பழைய மனுஷன்” என்பவன் யார்? (6:6; கொலோசெயர் 3:9-10; எபேசியர் 4:22-24; 2 கொரிந்தியர் 5:17)?

கிறிஸ்துவுடன் நம் பழைய மனுஷன் சிலுவையில் அறையப்பட்டதன் விளைவு என்ன (6:2, 6-7)?

3.நாம் அறிந்தவற்றின் அடிப்படையில், ரோமர் 6:11-ன் படி நாம் நம்மை இரண்டு காரியங்களாகக் கருத வேண்டும் அல்லது எண்ணிக்கொள்ள வேண்டும் என்று கூறுகிறது. அவை யாவை? ஒவ்வொன்றின் அர்த்தம் என்ன?

இவற்றை உங்களால் ஏன் அப்படி எண்ணிக்கொள்ள முடிகிறது (6:8-10)?

4.நாம் அறிந்த மற்றும் உண்மை என்று எண்ணுவதின் அடிப்படையில் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று ரோமர் 6:12-13 கூறுகிறது?

கீழே உள்ள பட்டியலில், உங்கள் அவயவங்களை நீங்கள் பாவத்திற்கும் தேவனுக்கும் ஒப்புக்கொடுக்கும் வழிகளைப் பட்டியலிடுங்கள்.

பாவம்                                                                             தேவன்

சிந்தனை

கண்கள்

காதுகள்

வாய்

கைகள்

கால்கள்

5.ரோமர் 6:16-23 வாசிக்கவும். ஒரு நபர் அடிமையாகச் சேவிக்கக்கூடிய எஜமானர்களை அடையாளம் கண்டு, ஒவ்வொரு அடிமைத்தனத்தின் முடிவுகளையும் அல்லது கனிகளையும் பட்டியலிடுங்கள்.

ஒரு நபர் தனது எஜமான் யார் என்பதை எவ்வாறு வெளிப்படுத்துகிறார் (6:16)?

6.ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவரும் என்ன பெரிய மாற்றத்திற்கு உள்ளாகியிருக்கிறார் (6:17-18)?

இந்த மாற்றத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, உங்கள் பதில் என்னவாக இருக்க வேண்டும் (6:19)?

7.ரோமர் 6:14-ல் பவுல் கூறிய கூற்றை ரோமர் 7:1-6 எவ்வாறு விளக்குகிறது?

எப்படி, மற்றும் என்ன நோக்கத்திற்காக நாம் நியாயப்பிரமாணத்திற்கு மரித்தவர்களாக்கப்பட்டோம் (7:4-6)?

8.ஒருவர் கிருபையின் கீழ் இல்லாமல் நியாயப்பிரமாணத்தின் கீழ் இருந்து தேவனைப் பிரியப்படுத்த முயன்றால் அவர் என்ன போராட்டத்தை சந்திப்பார் (7:14-25)?

அவர் தன்னைப் பற்றி என்ன கண்டுபிடிப்புகளைச் செய்வார்?

7:14:

7:17:

7:18:

7:20:

7:21:

9.கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் இருப்பவர்களுக்கு ஏன் ஆக்கினைத்தீர்ப்பு இல்லை (8:1-4)?

கிறிஸ்தவருக்கும் கிறிஸ்தவர் அல்லாதவருக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை ஒப்பிடுங்கள் (8:4-11).

ஒரு கிறிஸ்தவராக உங்களைப் பற்றி உண்மையாக இருப்பதின் வெளிச்சத்தில் நீங்கள் எப்படி வாழ வேண்டும் (8:12-13)?

10.ரோமர் 6-8:13-ன் போதனையை உங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையில் எவ்வாறு செயல்படுத்துவீர்கள் என்பதை விவரிக்கும் ஒரு பத்தியை எழுதுங்கள். எண்ணுங்கள், ஒப்புக்கொடுங்கள் மற்றும் சாகடியுங்கள் என்ற அறிவுரைகளுக்கு நீங்கள் எவ்வாறு கீழ்ப்படிவீர்கள்?