பாடம் 6 – விசுவாசியில் கிறிஸ்துவின் குணாதிசயம்

கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மகிமையான ஆளுமை எப்பொழுதுமே மக்களைக் கவர்ந்துள்ளது. எந்த ஒரு பூமிக்குரிய வாழ்க்கையும் அவருடைய வாழ்க்கைக்கு ஈடானதில்லை; அவர் எல்லாவற்றையும் நன்றாய்ச்செய்தார் (மாற்கு 7:37). அவருடைய வாழ்க்கை மனுஷருக்கு ஒளியாயிருந்தது (யோவான் 1:4). அவர் நேசித்தது போல யாரும் நேசிக்கவில்லை, அவர் கொடுத்தது போல யாரும் கொடுக்கவில்லை, அவர் உழைத்தது போல யாரும் உழைக்கவில்லை, அல்லது அவர் மரித்தது போல யாரும் மரிக்கவில்லை. அவரைப் போல யாரும் அவ்வளவு பொறுமையாகவும், மனதுருக்கத்துடனும், தைரியத்துடனும், தாழ்மையாகவும், கறையற்றவராகவும், ஞானமுள்ளவராகவும், பிதாவின் சித்தத்திற்கு முழு இருதயத்துடன் அர்ப்பணிப்புள்ளவராகவும் இருந்ததில்லை. தேவனுடைய பரிபூரண குணாதிசயத்தை வெளிப்படுத்தும் விதமாக, அவர் பிள்ளைகளுக்கும், ஏழைகளுக்கும், குஷ்டரோகிகளுக்கும், தள்ளிவைக்கப்பட்டவர்களுக்கும், சிறந்தவர்களுக்கும் மற்றும் மோசமானவர்களுக்கும் உண்மையாக ஊழியம் செய்தார். இயேசுவின் குணாதிசயத்திற்கு ஈடாக யாரால் வெற்றிகரமாக இருக்க முடிந்தது?.

தம்முடைய மக்களிடமும் அதே தார்மீக மேன்மையை வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்பதே கர்த்தருடைய விருப்பம். மகிமையின் நம்பிக்கையாகிய கிறிஸ்து நமக்குள் இருக்கிறார் (கொலோசெயர் 1:27). அவருடைய ஆவியின் கட்டுப்பாட்டிற்குத் தன்னை முழுமையாக ஒப்புக்கொடுக்கும் ஒவ்வொரு விசுவாசியின் சரீரத்திலும் அந்த அற்புதமான வாழ்க்கையை வாழ அவர் விரும்புகிறார். மக்கள் வாராந்திர சபை கூட்டங்களில் கலந்துகொள்வதும், பல்வேறு சேவைகள் அல்லது சடங்கு வழிபாடுகளைச் செய்வதும் மட்டுமே தேவனுடைய குறிக்கோள் அல்ல. மாறாக, தம்முடைய மக்களைத் தமது குமாரனின் சாயலுக்கு ஒப்பாய் இருக்கச் செய்வதே அவருடைய நோக்கம் (ரோமர் 8:29).

புதிய ஏற்பாட்டில் கிறிஸ்தவ நற்பண்புகள் அடிக்கடி பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன, மேலும் அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி அறிவுறுத்தல்களும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன [உதாரணமாக, கலாத்தியர் 5:22-23 (ஆவியின் கனி); 2 பேதுரு 1:5-7 (“உங்கள் விசுவாசத்தோடே… கூட்டுங்கள்”); 1 தீமோத்தேயு 6:11]. எதிர்மறையான குணாதிசயங்களைக் குறித்த குறிப்புகளும், அவற்றை நம் வாழ்விலிருந்து அகற்றுவதற்கான கட்டளைகளும் அதில் உள்ளன. கிறிஸ்தவ நற்பண்புகளைக் கருத்தில் கொள்ளவும், அவற்றை நம்மில் உறுதியாக வேரூன்றச் செய்வதற்கான வேதப்பூர்வமான ஆலோசனைகளை வழங்கவும் இந்தப் பாடம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

கிறிஸ்தவ குணாதிசயத்தின் பண்புகள்

பின்வரும் சுருக்கமான விளக்கங்கள் வேதப்பூர்வமான வரையறைக்காகக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் பெரும்பாலானவை W. E. வைன் (W. E. Vine) அவர்களின் “புதிய ஏற்பாட்டு வார்த்தைகளின் விளக்க அகராதிக்கு” (Expository Dictionary of New Testament Words) கடன்பட்டுள்ளன.

1.அன்பு (LOVE): விசுவாசிக்குரிய தார்மீகப் பண்புகளில் இதுவே மிகப்பெரியது (1 கொரிந்தியர் 13:13). அன்பு இல்லாவிட்டால் நாம் தேவனை அறியவில்லை என்று வேதம் கூறுகிறது (1 யோவான் 4:8). தேவனே நம்முடைய அன்பின் முதன்மைப் பொருளாக இருக்க வேண்டும். இந்த அன்பு அவருடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதில் வெளிப்பட வேண்டும் (யோவான் 14:15, 21, 23). பல மொழிகளில் “அன்பு” என்பதற்கு ஒரே ஒரு வார்த்தை மட்டுமே இருக்கும் நிலையில், புதிய ஏற்பாட்டில் இதற்குப் பல தனித்துவமான வார்த்தைகள் உள்ளன. இதற்கான சிறப்பு கிரேக்க வார்த்தை அகபே (agape). இது நம் மீதான தேவனுடைய அன்புக்கும், விசுவாசிகள் ஒருவர் மீது ஒருவர் கொண்ட அன்புக்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அகபே அன்பு என்பது தன்னைத்தானே கொடுப்பது அல்லது தியாகம் நிறைந்தது. இது இயல்பான நாட்டம், பொருளின் ஈர்ப்பு அல்லது உணர்ச்சித் தூண்டுதலை அடிப்படையாகக் கொண்டதல்ல. இதன் மிக அழகான விளக்கம் 1 கொரிந்தியர் 13:4-7-ல் காணப்படுகிறது.

2.விசுவாசம் (FAITH): இதுவும் ஒரு முதன்மையான நற்பண்பாகும் (1 கொரிந்தியர் 13:13). சொல்லப்போனால், விசுவாசமில்லாமல் தேவனுக்குப் பிரியமாயிருப்பது கூடாதகாரியம் (எபிரேயர் 11:6). தேவபக்தியுள்ள மனிதர்கள் விசுவாசத்தினாலே நற்சாட்சி பெற்றார்கள் (எபிரேயர் 11:2). இது ஒரு செயல்சார்ந்த நம்பிக்கை, சார்பு அல்லது உறுதிப்பாடு ஆகும். ஆகையால், விசுவாசம் என்பது பொதுவாக தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படியும் சில செயல்களில் காணப்படுகிறது. அவருடைய வார்த்தை அல்லது வாக்குறுதியே எப்பொழுதும் வேதாகம விசுவாசத்தின் அடிப்படையாகும். விசுவாசம் தோற்றங்களோடு தொடர்புடையது அல்ல, மாறாக அது காணாதவைகளின் மண்டலத்தில் வசிக்கிறது (எபிரேயர் 11:1). இது சாத்தியக்கூறுகளோடு தொடர்புடையது அல்ல, ஆனால் சாத்தியமற்றது என்று தோன்றுவதை நம்புவதன் மூலம் தேவனை மகிமைப்படுத்துகிறது (ரோமர் 4:19-20).

3.பரிசுத்தம் (HOLINESS): பரிசுத்தம் என்றால் என்ன? பரிசுத்தமாயிருப்பது என்பது தீட்டானவற்றிலிருந்து பிரிந்திருப்பதும், தேவனுக்கென்று பிரித்தெடுக்கப்படுவதும் ஆகும். எனவே இது நேர்மறை மற்றும் எதிர்மறை ஆகிய இரண்டு அம்சங்களையும் கொண்டது. தேவன் பரிசுத்தராய் இருப்பதுபோல, விசுவாசிகளும் பரிசுத்தராய் இருக்க வேண்டும் (1 பேதுரு 1:15-16). விசுவாசிகள் ஸ்தானத்தில் பரிசுத்தமாக (பரிசுத்தமாக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் பரிசுத்தவான்கள் என்று அழைக்கப்படுபவர்கள்) இருப்பது போல, அவர்கள் நடைமுறையிலும் பரிசுத்தமாக இருக்க வேண்டும். பரிசுத்தமில்லாமல் ஒருவனும் கர்த்தரைத் தரிசிப்பதில்லை (எபிரேயர் 12:14). கறைபடுதல் பரிசுத்த தேவனுடனான ஐக்கியத்தைத் துண்டிக்கிறது; தூய்மை அவரை மகிமைப்படுத்துகிறது.

4.இச்சையடக்கம் / சுயக்கட்டுப்பாடு (SELF-CONTROL): இது சுய ஒழுக்கம் என்றும் அழைக்கப்படலாம். இது ஆவியின் கனியாகும் (கலாத்தியர் 5:23). சுய ஒழுக்கம் என்பது ஆவியானவரின் உதவியுடன் நாம் பயிற்சி செய்ய வேண்டிய ஒன்றாகும், மேலும் இது நமக்கான தேவனுடைய பட்டியலில் உயர்ந்த இடத்தில் உள்ளது (2 பேதுரு 1:6). நம் வாழ்வில் சுய ஒழுக்கம் வளர்க்கப்படாவிட்டால், ஊழியத்தின் வேலைக்கு நாம் தகுதியற்றவர்களாகிவிடுவோம்.

5.ஊழியக்காரன் மனநிலை (SERVANTHOOD): விசுவாசி கிறிஸ்துவின் சாதாரண ஊழியக்காரன் மட்டுமல்ல, கிறிஸ்துவின் அடிமை என்றும் போதிக்கப்படுகிறார் (1 பேதுரு 2:16; வெளிப்படுத்தல் 22:3, 6). அன்பினாலே நாம் ஒருவருக்கொருவர் ஊழியம் செய்ய வேண்டும் (கலாத்தியர் 5:13). ஊழிய மனப்பான்மை கொண்ட விசுவாசி சேவை செய்வதற்கான வாய்ப்புகளைத் தேடுவாரே தவிர, முதன்மையையோ அல்லது எளிதான பாதையையோ தேடமாட்டார். கிறிஸ்துவின் நாமத்தினால் கொடுக்கப்படும் ஒரு கலசம் குளிர்ந்த தண்ணீரும் அதன் நித்திய பலனை இழக்காது (மத்தேயு 10:42). நம் ஆண்டவரே மனுஷர் மத்தியில் நடந்தபோது ஒரு ஊழியக்காரனின் பாத்திரத்தை ஏற்றுக்கொண்டார் (லூக்கா 22:27). அந்நியர்களை உபசரிக்கும் பண்பு இந்தத் தலைப்பின் கீழ் வரலாம் (ரோமர் 12:13; 1 பேதுரு 4:9).

6.கிருபை (GRACE): புதிய ஏற்பாட்டு நிருபங்களின் அடிக்கடி வரும் வாழ்த்து “உங்களுக்குக் கிருபை உண்டாவதாக” என்று தொடங்குகிறது. இந்தத் தகுதியற்ற தயவே தேவனிடமிருந்தும் ஒருவரிடமிருந்தும் நமக்குத் தேவைப்படுகிறது. மற்றவர்கள் எதற்குத் தகுதியானவர்களோ அதன்படி அவர்களை நடத்த நாம் அழைக்கப்படவில்லை, மாறாக அவர்கள் எதற்குத் தகுதியில்லையோ (அதாவது தண்டனைக்குத் தகுதியில்லை என்பது போல – இரக்கத்துடன்) அதன்படி நடத்த அழைக்கப்படுகிறோம். கர்த்தராகிய இயேசுவின் கிருபையுள்ள வார்த்தைகளைக் குறித்து ஜனங்கள் ஆச்சரியப்பட்டார்கள் (லூக்கா 4:22). நம்முடைய வார்த்தைகளும் மற்றவர்களிடத்தில் கிருபையுள்ளவைகளாக இருக்க வேண்டும் (கொலோசெயர் 4:6). மற்றவர்களைப் பொறுத்துக்கொள்வதும் மன்னிப்பதும் கிருபை என்று அழைக்கப்படும் இந்த அற்புதமான ஊற்றிலிருந்தே தோன்றுகின்றன.

7.உண்மைத்தன்மை (FAITHFULNESS): இதன் பொருள் நம்பகமானவர் அல்லது நம்பிக்கைக்குரியவர் என்பதாகும், இது ஆவியின் கனியாகும் (கலாத்தியர் 5:22). ஒரு பொறுப்பு கொடுக்கப்பட்ட எவரிடமும் இது எதிர்பார்க்கப்படுகிறது (1 கொரிந்தியர் 4:2). உண்மையுள்ள மனுஷனைக் கண்டுபிடிப்பது அரிது (நீதிமொழிகள் 20:6).

8.ஞானம் (WISDOM): இது உலகப்பிரகாரமான ஞானத்தைக் காட்டிலும் ஆவிக்குரிய ஞானத்தையே குறிப்பாகக் குறிக்கிறது. இது ஆவிக்குரிய உணர்வுடன் (கொலோசெயர் 1:9) மற்றும் ஞானமுள்ள நடத்தையுடனும் (கொலோசெயர் 4:5) தொடர்புடையது. இது தேவனுடைய வார்த்தையின் மூலம் வருகிறது (கொலோசெயர் 3:16).

9.நீதி (RIGHTEOUSNESS): கிறிஸ்துவில் உள்ள விசுவாசத்தின் மூலம் தேவனால் நமக்குக் கணக்கிடப்படும் நீதியாகவே நாம் வழக்கமாக இதை நினைப்போம் (ரோமர் 4:5). இருப்பினும், இது விசுவாசிகளால் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒன்றாகவும் இருக்கிறது (1 யோவான் 3:7). இது மற்றவர்களுக்கு முன்பாகச் செய்யும் சரியான செயலைக் குறிக்கிறது, இதற்கென்று நித்திய அங்கீகாரம் இருக்கும் (வெளிப்படுத்தல் 19:8). இது விசுவாசியின் சர்வாயுதவர்க்கத்தின் மார்க்கவசமாக இருக்கிறது (எபேசியர் 6:14) மற்றும் ஒரு முக்கியமான நற்பண்பாகக் கருதப்படுகிறது (1 தீமோத்தேயு 6:11).

10.தேவபக்தி (GODLINESS): இது தேவனைப் பிரியப்படுத்துகிற அர்ப்பணிப்பு அல்லது பக்தியின் பண்பாகும்; இது முக்கியமான தார்மீக மேன்மைகளின் உள்வட்டத்தில் உள்ளது (2 பேதுரு 1:6-7; 3:11). இது தேவனை நோக்கிச் செலுத்தப்படும் இருதயத்தின் மனப்பான்மையாகும்.

11.நம்பிக்கை (HOPE): எதிர்காலத்தில் வரவிருப்பதை, குறிப்பாகத் தேவன் தொடர்பாக வரவிருப்பதை சாதகமாக எதிர்பார்ப்பதை இது விவரிக்கிறது (1 பேதுரு 1:21). பரலோகத்தில் நமக்காக வைக்கப்பட்டிருக்கிற நம்பிக்கையையும் (1 பேதுரு 1:3-4), நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுவின் வருகையின் பாக்கியமான நம்பிக்கையையும் (தீத்து 2:13) கருத்தில் கொள்ளும்போது எந்த விசுவாசியும் அவநம்பிக்கை கொள்ளக்கூடாது. கிறிஸ்து அரசாளுவார், நாமும் அவருடன் கூடப் பங்காளிகளாக அரசாளுவோம். இத்தகைய நேர்மறையான கண்ணோட்டத்தை வெளிப்படுத்துவது மற்றவர்களின் விசுவாசத்தின் மீது ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. எனவே, இது ஒரு முன்னணி குணாதிசயப் பண்பாகும் (1 கொரிந்தியர் 13:13).

12.பொறுமை (PATIENCE): இதற்கு நேரடிப் பொருள் “கீழே நிலைத்திருத்தல்” (abiding under) என்பதாகும். இப்பண்பு சோதனைகள் மூலம் வளர்கிறது (யாக்கோபு 1:3). இது சூழ்நிலைகளிடம் சரணடைவதில்லை. இது நீடிய பொறுமையுடன் (longsuffering) நெருங்கிய தொடர்புடையது (எபேசியர் 4:2; கொலோசெயர் 1:11; 3:12). “நீடிய பொறுமை என்பது, கோபமூட்டப்படும்போது அவசரமாகப் பழிவாங்காமல் இருக்கும் சுயக்கட்டுப்பாட்டுத் தன்மையாகும்” (Vine’s). பொறுத்துக்கொள்ளுதல் மற்றும் சகிப்புத்தன்மை ஆகியவை இதோடு தொடர்புடைய வார்த்தைகள். செயல்சார்ந்த பொறுமை சில நேரங்களில் விடாமுயற்சி (perseverance) என்றும் மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது (ரோமர் 5:3; 2 பேதுரு 1:6).

13.தைரியம் (COURAGE): இது “பார்வைக்குத் துணிச்சல்” (boldness) என்றும் மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது. தேவன் நம்மைப் பேச அழைத்ததைப் பேசுவதற்கும், அவர் நம்மைப் போகச் சொன்ன இடத்திற்குப் போவதற்கும், அவருடைய காரியத்தில் நாம் செய்ய வேண்டிய எதையும் செய்வதற்கும் பயமில்லாமல் இருப்பதே இது (அப்போஸ்தலர் 9:29; 13:46; 18:26; 19:8; 1 தெசலோனிக்கேயர் 2:2). ஒரு தைரியமான நபர் மிகுந்த சிரமம் அல்லது துன்பத்திலும் விடாமுயற்சியுடன் இருப்பார்.

14.வைராக்கியம் (ZEAL): இதற்குத் தேவனுடைய காரியங்களில் ஆர்வம், உற்சாகம், ஊக்கம் மற்றும் பேரார்வம் என்று பொருள். நம் இரட்சகரைக் குறித்து, “உம்முடைய வீட்டைக்குறித்து உண்டான பக்திவைராக்கியம் என்னைப் பட்சித்தது” (யோவான் 2:17) என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. அவர் தேவாலயத்திலிருந்து காசு மாற்றுகிறவர்களைச் சவுக்கினால் துரத்தியபோது இது அவரிடம் உண்மையாய் இருந்ததை அவருடைய சீஷர்கள் கண்டார்கள். வெதுவெதுப்பாய் இருப்பது நம் ஆண்டவருக்கு அருவருப்பானது (வெளிப்படுத்தல் 3:15-16). தேவனுடைய காரியங்களில் ஆர்வமாய் இருப்பது அவருடைய அங்கீகாரத்தைப் பெற்றிருக்கிறது (2 கொரிந்தியர் 7:11; 9:2; கொலோசெயர் 4:13). வைராக்கியம் தவறாக வழிநடத்தப்பட்டதாகவோ அல்லது ஒழுங்கற்றதாகவோ இருக்கக்கூடாது (ரோமர் 10:2; பிலிப்பியர் 3:6). ஜாக்கிரதை மற்றும் முழு இருதயம் ஆகியவை இதோடு தொடர்புடைய குணாதிசயப் பண்புகள் (கொலோசெயர் 3:23).

15.மனத்தாழ்மை (HUMILITY): இது “தாழ்வாகக் கிடப்பது” அல்லது தாழ்மை (lowly) என்ற வார்த்தையிலிருந்து உருவானது (ரோமர் 12:16). இது வழக்கமாகச் சாந்தம் என்ற கருத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது (மத்தேயு 11:29; எபேசியர் 4:2; கொலோசெயர் 3:12). இது பலவீனத்துடன் தொடர்புடையது அல்ல என்பது, ராஜாவாகிய நம் கர்த்தராகிய இயேசுவுடன் இது இணைக்கப்பட்டிருப்பதில் இருந்து காணப்படுகிறது (மத்தேயு 21:5). அவருடைய மனத்தாழ்மை பிலிப்பியர் 2:3-8-ல் நமக்கு முன்மாதிரியாக இருக்கிறது. “தேவன் நம்மை நடத்தும் விதத்தை நன்மைக்காகவே என்று ஏற்றுக்கொண்டு, அதை எதிர்த்துப் பேசாமலும் எதிர்க்காமலும் இருக்கும் ஆவியின் மனநிலையே இது” (Vine’s). இது ஒரு உள்ளான கிருபை, இது முதலில் தேவனிடத்திலும் பின்னர் மற்றவர்களிடத்திலும் வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டும். இது சச்சரவு, வாக்குவாதம், கற்றுக்கொள்ளாமை அல்லது திருத்தப்படாமை ஆகிய கருத்துக்களுக்கு எதிரானது. மாறாக, மனத்தாழ்மை “இணங்கக்கூடியது”.

16.சந்தோஷம் (JOY): இது மகிழ்ச்சி மற்றும் களிப்பு என்ற கருத்தைக் கொண்டுள்ளது. இது எல்லாச் சந்தோஷத்திற்கும் காரணராகியவர் அளிக்கும் பரிசாகும். அந்தச் சந்தோஷம் நம்மில் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார் (யோவான் 15:11). அதை யாராலும் திருட முடியாது (யோவான் 16:22). வெறும் “மகிழ்ச்சி” அல்லது “வேடிக்கை” போலல்லாமல், இது சூழ்நிலைகளைச் சார்ந்திராதது மற்றும் துன்பத்திலும் பெருகும் (யாக்கோபு 1:2; பிலிப்பியர் 2:17). விசுவாசிகள் நீண்ட முகத்துடனோ அல்லது துக்கத்துடனோ இருக்கக்கூடாது; நம்முடையது இரட்சிப்பின் நிலையான சந்தோஷம். நம் கண்கள் அவர் மீதும் நித்திய மதிப்புகள் மீதும் பதிந்திருக்கும் போது அது இழக்கப்படாது.

17.சமாதானம் (PEACE): இது உள்ளான அமைதி அல்லது நிம்மதியான நிலையை, அல்லது நம்மைச் சுற்றிப் போராட்டம் நிறைந்திருந்தாலும் ஓய்வு அல்லது திருப்தியுடன் இருப்பதைக் குறிக்கிறது. இது நம் கர்த்தராகிய இயேசுவின் பரிசாகும் (யோவான் 14:27). இது கவலைக்கு மாற்று மருந்தாகும், மேலும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் நம் இருதயங்களைக் காத்துக்கொள்ளும் (பிலிப்பியர் 4:6-7). “உம்மை உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொண்ட மனதையுடையவன் உம்மையே நம்பியிருக்கிறபடியால், நீர் அவனைப் பூரண சமாதானத்துடன் காத்துக்கொள்வீர்” என்பது நமக்கு அருளப்பட்ட வாக்குறுதி (ஏசாயா 26:3). கவலைப்படும் விசுவாசி, கலங்காத மற்றும் அமைதியான நம் தேவனுடைய குணாதிசயத்தைப் பிரதிபலிப்பதில்லை.

18.தயவு (KINDNESS): இது நன்மை மற்றும் சாந்தம் என்றும் மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது (2 கொரிந்தியர் 6:6; கொலோசெயர் 3:12; கலாத்தியர் 5:22). இது செயல்களில் வெளிப்படும் நேர்மை (Vine’s). விசுவாசியின் குணாதிசயம் நம் இரட்சிப்பின் கனியாக நற்கிரியைகளில் பிரதிபலிக்கப்பட வேண்டும் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது (எபேசியர் 2:10). பேச்சிலும் மனப்பான்மையிலும் இதை நாம் காட்டக் கற்றுக்கொள்வது நல்லது. செயல்சார்ந்த மனதுருக்கமாகிய இரக்கம் (Mercy), இதற்கு இணையான பாதையில் செயல்படுகிறது.

19.நேர்மை (HONESTY): இதை உத்தமம் அல்லது இணக்கமற்ற தன்மை (incorruption) என்றும் நினைக்கலாம் (ரோமர் 12:17; 2 கொரிந்தியர் 8:21; 13:7). இந்தப் பண்பு மிக விரிவான நடத்தை முறைகளை உள்ளடக்கியது மற்றும் சரியானது, நியாயமானது, மரியாதைக்குரியது மற்றும் தார்மீகமானது ஆகியவற்றைக் கையாள்கிறது. நேர்மையானது பேச்சைக் கண்காணிக்கிறது, இதனால் நாம் தவறான பதிவுகளைத் தரவோ, நிறைவேற்ற முடியாத வாக்குறுதிகளை அளிக்கவோ அல்லது வேண்டுமென்றே மிகைப்படுத்தவோ மாட்டோம். இது நம் வேலைக்கும் பொருந்தும் (காலந்தவராமை, ஜாக்கிரதை, தரம்). இது நம் வியாபாரம் மற்றும் சமூக உறவுகளையும் தொடுகிறது (நியாயம், மற்றவர்கள் மீதான அக்கறை, அவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்தல்). இது குறைந்தபட்ச தேவைகளுக்கு அப்பால் சென்று விசுவாசியைக் குற்றச்சாட்டற்றவராக நிறுத்துகிறது. இது பாரபட்சம் அல்லது ஓரவஞ்சனையை நிராகரிக்கிறது.

கிறிஸ்தவ குணாதிசயத்தை வளர்ப்பதற்கான வழிகள்

ஒரு உத்வேகம் தரும் புத்தகத்தைப் படிப்பதன் மூலமோ, ஒரு கிறிஸ்தவ வாழ்க்கைப் பயிற்சியை மேற்கொள்வதன் மூலமோ, அல்லது ஒரு மத அனுபவத்திற்காகக் கூட்டத்தில் கலந்துகொள்வதன் மூலமோ உடனடியாக முதிர்ந்த கிறிஸ்தவ குணாதிசயத்தைப் பெற முடிந்தால் அது அற்புதமாக இருக்கும். நிச்சயமாக, இது எதார்த்தமானது அல்ல என்பதை நம்மால் பார்க்க முடிகிறது. கிறிஸ்து விசுவாசிகளில் உருவாக வேண்டும் என்பதே அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் ஜெபமாக இருந்தது (கலாத்தியர் 4:19). இத்தகைய உயர்ந்த நோக்கம் குறுகிய காலத்தில் அடையக்கூடிய ஒன்றல்ல. இது “வளர்ச்சி” என்று அழைக்கப்படும் ஆவியானவரின் படிப்படியான கிரியையின் ஒரு பகுதியாகும் (1 பேதுரு 2:2; 2 பேதுரு 3:18; 2 தெசலோனிக்கேயர் 1:3). இது நம்மில் எப்படி உண்டாகும்? உறுதியான தீர்மானத்தினாலா அல்லது கடினமாக முயற்சிப்பதனாலா?.

“தேவனே தம்முடைய தயவுள்ள சித்தத்தின்படி விருப்பத்தோடே செயல்படவும் செய்கிறவராக உங்களுக்குள்ளே கிரியை செய்கிறார்” என்பதில் மாற்றமும் வளர்ச்சியும் தொடங்குகின்றன (பிலிப்பியர் 2:13). கிறிஸ்துவின் ஆவியானவர் நமக்குள் வல்லமையாய் கிரியை செய்ய வேண்டும் (கொலோசெயர் 1:29). வளர்வதில் ஏற்படும் எந்தவொரு தோல்வியும் மனிதனைச் சார்ந்ததே தவிர தேவனைச் சார்ந்ததல்ல. வளர்ச்சிக்கு நம் சொந்த இருதயங்களிலிருந்து கீழ்ப்படிதல், பணிவு மற்றும் விசுவாசம் என்ற பதில் தேவைப்படும். தீமோத்தேயுவுக்குப் பவுல் செய்தது போல, நமக்கு ஊழியம் செய்யும் உதவியாளர்கள் அல்லது தலைவர்களின் உள்ளீடுகளையும் இது உள்ளடக்கலாம் (2 தீமோத்தேயு 2:2). தேவன், நாம் மற்றும் பிறர் அனைவரும் இதில் ஈடுபட்டுள்ளனர். தார்மீக மேன்மையை வளர்க்கும் பாதையில் கருத்தில் கொள்ள வேண்டிய சில விஷயங்கள் இங்கே உள்ளன.

1.குணாதிசயத் தேவைகளை அறிந்திருங்கள்: புதிய ஏற்பாடு நேர்மறையான பண்புகளின் பட்டியலால் நிரப்பப்பட்டுள்ளதால், தேவன் அவற்றை நம் கவனத்திற்காக அங்கே வைத்துள்ளார் என்பது தெளிவாகிறது. பட்டியலிடப்பட்டுள்ள எதிர்மறையான பண்புகள் நாணயத்தின் மறுபக்கமாகும். தேவன் நம்மை எங்கே கொண்டு செல்கிறார் என்பதை நாம் பார்க்க வேண்டும். தனிப்பட்ட முறையில் சேர்க்கப்பட வேண்டிய அல்லது நீக்கப்பட வேண்டிய பண்புகளை உங்கள் வேதாகமத்தில் குறிக்கத் தொடங்குங்கள்.

2.இயேசுவை நோக்குங்கள்: அவரே நம் விசுவாசத்தைத் துவக்குகிறவரும் முடிக்கிறவருமாயிருக்கிறார் (எபிரேயர் 12:2). நாம் எதை நினைக்கிறோமோ, எதைப் பார்க்கிறோமோ அது போலவே நாமும் மாற முற்படுவோம் (2 கொரிந்தியர் 3:18). ஆவியானவர் தொடர்ந்து கிறிஸ்துவை நம் முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அவரை அறிகிற உண்மையான அறிவினால் தேவபக்தி உண்டாகிறது (2 பேதுரு 1:3). நமக்குள்ளேயே சோகமான முறையில் பார்ப்பதாலோ அல்லது மற்றவர்களுடன் நம்மை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதாலோ நமக்கு எந்த உதவியும் கிடைக்காது.

3.ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்ட பாத்திரத்திற்குள் கிறிஸ்துவின் ஜீவன் கிரியை செய்ய அனுமதியுங்கள்: அவருடைய கர்த்தத்துவத்திற்கு முழுமையான சரணாகதி, அவருடன் சிலுவையில் நம் பழைய சுயத்தின் மரணத்தை உறுதியாகக் கருதுதல், மற்றும் நமக்குள் இருக்கும் அவருடைய உயிர்த்தெழுந்த ஜீவனை உரிமையாக்கிக்கொள்ளும் விசுவாசம் ஆகியவை மாற்றும் வல்லமையை கட்டவிழ்த்துவிடுகின்றன. நாம் அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்து, அவருடைய பலத்தையும் ஞானத்தையும் பயன்படுத்தும்போது, அவர் தமது சாயலில் வடிவமைக்கப்பட்ட தார்மீக அழகின் கனியை உருவாக்குவார். திறமையான குயவன் நம் களிமண்ணை மகிமையாக உருவாக்குவார் (ரோமர் 9:21).

4.வார்த்தையைத் தியானியுங்கள்: தேவனுடைய வார்த்தையை இரவும் பகலும் தியானிக்கிற மனிதனுக்குக் கனி வாக்களிக்கப்பட்டுள்ளது (சங்கீதம் 1:2-3). அந்த வார்த்தை மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதும் புதுப்பிப்பதும், நம்மைக் கட்டி எழுப்ப நமக்குள் வல்லமையாய்க் கிரியை செய்வதுமாயிருக்கிறது (அப்போஸ்தலர் 20:32). இதன் பொருள் வார்த்தையை மேலோட்டமாக வாசிப்பது அல்ல, மாறாக வார்த்தையை ஊக்கத்துடன் பயன்படுத்துவதாகும். தேவனுடைய வார்த்தையாகிய உணவை நீங்கள் தவறாமல் “அசைபோடுகிறீர்களா”?.

5.மற்றவர்களின் தேவபக்தியுள்ள முன்மாதிரியைப் பின்பற்றுங்கள்: நாம் முதன்மையாக தேவனைப் பின்பற்ற வேண்டும் (எபேசியர் 5:1), ஆனால் தேவபக்தியுள்ள மக்களைப் பின்பற்றவும் நாம் அழைக்கப்படுகிறோம் (1 கொரிந்தியர் 4:16; 11:1; பிலிப்பியர் 3:17). தேவபக்தியுள்ள முன்மாதிரிகளாக இருக்கும் சபைத்தலைவர்களை நாம் பின்பற்ற வேண்டும் (எபிரேயர் 13:7). மக்களுக்கு எழுதப்பட்ட சத்தியத்தின் மாதிரிகள் தேவை. கிறிஸ்தவ குணாதிசயத்தை வாழ்க்கையாக மாற்ற இது உதவுகிறது. ஒரு நல்ல முன்மாதிரியைக் கண்டுபிடித்து, ஆவிக்குரிய விதத்தில் அவரைப் போலச் செயல்படுபவராக அல்லது பின்பற்றுபவராக இருங்கள். உங்கள் வாழ்க்கையை வடிவமைக்கத் தகுதியான ஒருவரைப் பற்றிச் சற்று நின்று யோசியுங்கள்.

6.பாடுகளும் துன்புறுத்தல்களும் உங்களை உருவாக்க அனுமதியுங்கள்: சோதனைக் காலத்தைத் துரதிர்ஷ்டம் என்று எண்ணுவது எளிது. இருப்பினும், அதை மிகுந்த சந்தோஷமாக எண்ணுங்கள் என்று வேதம் கூறுகிறது (யாக்கோபு 1:2-3). ஏனெனில் நாம் அனுமதித்தால் சோதனைகள் நம் குணாதிசயத்தைப் பூரணப்படுத்தும். பாடுகளின் நன்மைகள் பற்றி அடுத்த பாடத்தில் அதிகம் கூறப்படும்.

7.பிரச்சனைக்குரிய பகுதிகளில் நடவடிக்கை எடுங்கள்: கசப்பு, கோபம் மற்றும் புண்படுத்தும் பேச்சு போன்றவை நம் உதடுகளில் தொடரும்போது, அவற்றை அகற்றிவிடக் கட்டளையிடப்பட்டிருக்கிறோம் (எபேசியர் 4:31; கொலோசெயர் 3:8). மென்மை, தயவு மற்றும் உருக்கமான இரக்கம் தேவைப்படும்போது, அவை தார்மீக ஆடைகளாகத் தரித்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும் (எபேசியர் 4:32; கொலோசெயர் 3:12). செயல்படுவதற்குத் தேவனுடைய பலத்தை நாம் நாட வேண்டும், ஆனால் “இதைச் செய்ய நான் கர்த்தரிடம் ஜெபிக்கிறேன்” போன்ற பக்திமிக்க வார்த்தைகளைக் கொண்டு நம் அலட்சியத்தை மறைக்கக்கூடாது. நாம் சுறுசுறுப்பாக இருக்க வேண்டும். நாம் கிரியை செய்ய வேண்டும் (யாக்கோபு 1:22). எதை அகற்றிவிட வேண்டும்?. எதைத் தரித்துக்கொள்ள வேண்டும்?.

கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் எந்த மனுஷனையும் தேறினவனாக (முதிர்ச்சியுள்ளவனாக) நிறுத்துவதே சபையில் மேய்ப்புப் பணியின் குறிக்கோளாகும் (கொலோசெயர் 1:28). குணாதிசயத்தில் முடிவில்லாத வளர்ச்சி நித்தியம் முழுவதும் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிகழும், ஆனால் தொடக்கப் புள்ளி இங்கேயும் இப்பொழுதும் உள்ளது.

பாடம் 6 ற்க்கான கேள்விகள்

உங்கள் வாழ்வில் தேவையான ஒரு கிறிஸ்தவ குணாதிசயப் பண்பை அடையாளம் கண்டு வளர்த்துக்கொள்ள உதவுவதே இப்பயிற்சியின் நோக்கமாகும். குறிப்புகளைக் கவனமாகப் படித்து, பின்வரும் படிகளைப் பூர்த்தி செய்யவும்.

1.”கிறிஸ்தவ குணாதிசயத்தின் பண்புகள்” என்ற பிரிவில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளவற்றிலிருந்து ஒரு குணாதிசயப் பண்பைத் தேர்ந்தெடுக்கவும். உங்கள் வாழ்க்கையில் இப்போது மிகப்பெரிய முன்னேற்றம் தேவை என்று நீங்களோ அல்லது மற்றவர்களோ கருதுவதைத்தைத் தேர்ந்தெடுங்கள்.

என் வாழ்வில் நான் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய மிகத் தேவையான பண்பு:

இந்தப் பண்பிற்கு எதிரான மற்றும் உங்கள் வாழ்வில் இருக்கும் எதிர்மறைப் பண்பு எது?

2.நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்த பண்பின் கீழ் குறிப்புகளில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ள வேதவசனங்களைப் படிக்கவும். ஒரு வேத அகராதியைப் (concordance) பயன்படுத்தி, அது தொடர்பான கூடுதல் வேதவசனங்களைக் கண்டறியவும். ஒவ்வொரு குறிப்பையும் எழுதி, முக்கியக் கருத்தைச் சுருக்கமாகக் கூறவும்.

3.ஒரு கிறிஸ்தவராக உங்கள் வாழ்க்கையில் இந்தக் குணாதிசயப் பண்பு ஏன் அவசியம் என்பதை நடைமுறைச் சொற்களில் விளக்குங்கள்.

4.உங்கள் வாழ்வில் இந்தப் பண்பை வளர்க்க இதற்கு முன்பு நீங்கள் என்ன முயற்சிகளை மேற்கொண்டீர்கள்? அதன் முடிவு என்னவாக இருந்தது?.

5.இந்தக் குணாதிசயப் பண்பு வளர வேண்டுமானால், அன்றாட வாழ்வின் எந்தக் குறிப்பிட்ட பகுதிகள் மாற்றப்பட வேண்டும் அல்லது நிறுவப்பட வேண்டும்?.

6.விரும்பிய பண்பை வளர்த்துக் கொள்ள நீங்கள் எடுக்கும் நடவடிக்கைகளைத் திட்டவட்டமான, அளவிடக்கூடிய சொற்களில் பட்டியலிடுங்கள். இந்த நடவடிக்கைகளை எடுக்க நீங்கள் என்ன கால அட்டவணையை அமைப்பீர்கள்?.

7.இந்த நடவடிக்கைகளைச் செயல்படுத்தவும், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பண்பை வளர்க்கவும் உதவும் ஒரு ஜெபப் பங்காளியைத் தேர்ந்தெடுக்கவும். உங்கள் செயல்திட்டத்தின் நகலை அவரிடம் கொடுங்கள் மற்றும் உங்கள் முன்னேற்றத்தைத் தவறாமல் கண்காணிக்கும்படி அவரிடம் சொல்லுங்கள்.

எனது ஜெபப் பங்காளி: ________________

அவர் உங்கள் முன்னேற்றத்தை எப்படிக் கண்காணிப்பார்? குறிப்பாக இருங்கள் [உதாரணமாக, “அவர் ஒவ்வொரு வாரமும் (நேரத்தைக் குறிப்பிடவும்) தொலைபேசியில் அழைப்பார்.”].